AV Zaanland groep 1

Uitslag Dam tot Dam van AV Zaanland

2011-09-19T08:34:00.004+02:00

Ben je ook zo benieuwd naar de uitslagen van je vrienden en vriendinnen bij AV Zaanland?
Hier kan je in 1 keer alle uitslagen zien:
Uitslagen Dam tot Dam 2011 AV Zaanland

En in de fotoserie van nu.nl staan AV Zaanlanders! Foto 5 en 6
AV Zaanlanders op nu.nl

Tot dinsdag!
Bas

Warming Uploop 7-9-2011

2011-09-08T18:37:00.001+02:00

Zo, het zit er weer op. Woensdag 7 september was alweer de laaste van vier wedstrijden op de woensdagavond in Assendelft. Leuke duurlopen om een goed loopritme te oefenen en uiteraard ook weer gezellig met een gezonde wedstrijdspanning.

Ik heb ze alle vier gelopen en het is grappig om te zien dat je erin slaagt om ze met een grote regelmaat te lopen, tussen mijn slechtste en beste loop zat maar 45 seconden. Ik liep ze ook niet om maar steeds harder te gaan lopen, maar om conditie op te doen. Wat ik na afloop wel merkte was dat ik na afloop steeds minder gauw moe was en snel weer hersteld. Je conditie wordt dus steeds beter en dat is een lekker vooruitzicht met de Zaankanterloop en de Dam tot Dam loop over ruim 10 dagen. MAW ik ben blij dat ik deze lopen gedaan heb. Het levert je zelfs nog "zelf gebakken appeltaart" op in Assendelft. Dank hiervoor en het was gezellig.

Vandaag het Dam tot Dam pakket ontvangen en ik werd daar toch wel zenuwachtig van...Positieve spanning, want het nadert nu wel heel snel. Een pracht startnummer met mijn naam erop...ach met 45.000 lopers zal toch niemand daar mijn naam luid gaan scanderen, haha. Straks het boekje maar eens doorlezen.

Nu op naar zaterdag 10 september, het wordt een warme, broeierige dag met temperaturen van ongeveer 24 graden. Het zal zeker een mooie loop worden, een goede generale repetitie en een grote opkomst.

Iedereen veel succes en tot zaterdag.

Henk

Nog maar twee weken.....

2011-09-02T21:58:00.001+02:00

Het is nu alweer 2 september en over ruim twee weken gaan we van start met de Dam tot Damloop. Als ik dit schrijf, realiseer ik me dat we half april zijn begonnen en nu 4,5! maand verder zijn. Het gaat nu erg snel. Eigenlijk zijn de afgelopen maanden om gevlogen.

De meeste van ons begonnen met een matige conditie en met een strak trainingsprogramma lopen we inmiddels met een redelijk gemak o.a. de Warming up wedstrijden in Assendelft ( 7,5 km) en de Loop voor Hoop in Wormer ( zaterdag 27-8) van 15 km. De meeste van ons hebben wel het gevoel het aan te kunnen en het zelfvertrouwen groeit dan ook met de dag. Hierbij dan ook een compliment voor Carolina en Joyce die ons zo goed begeleiden. Lopen is goed voor je en het is giga gezellig. Er wordt bij elke training en duurloop heel wat afgelachen. Het is alleen wat jammer als je naar het smoelenboek kijkt, dat we toch wel wat deelnemers zijn gaan missen van het eerste uur.. helaas...jammer....

Zaterdag 3 september hebben we Breakfast run, dat moet heel gezellig worden, de weersvoorspellingen zijn goed en het is leuk om ook dit mee te maken. hardlopen en een onbijt zo tussendoor, wat wil je nog meer? Daarnaast kan de familie zien dat de hardlopende familieleden het ook nog eens goed doen met de duurloop...Hebben zij wellicht straks last van spierpijn of worden ze ook door het loopvirus besmet?

Afgelopen woensdag heb ik mijn 3e Warming Uploop gedaan in Assendelft. Het voelt heel goed en motiverend als je erin slaagt elke week weer sneller te lopen en je na afloop ook nog eens beter te voelen. Je kan duidelijk de progessie zien en voelen. Nog 1 wedstrijd op woensdag 7 september en dan zit ook dat er alweer op....en dan is het aftellen, best wel spannend hoor...en ik heb er zin in...Jullie toch ook?

Bij deze, nu al iedereen bedankt voor de mentale support de afgelopen maanden...dan kan ik dat in ieder geval niet vergeten in de drukte de komende weken.

Henk

Foto's Warming Uploop 17-8-2011

2011-08-19T20:11:00.003+02:00

Hallo allemaal,

Als je op de reactie "klikt" onder mijn geschreven blog, dan kan je een link vinden met de foto's die woensdag 17 augustus 2011 zijn gemaakt....Met dank aan de fotograaf ... leuk hoor
Ben benieuwd of ze de 24e augustus opnieuw langs het kanaal foto's zit te maken.........!

Ik ontdekte ook nog dit filmpje op youtube, titel: 1e Warminguploop 17 augustus 2011.wmv
Dit duurt ongeveer 10 minuten en ik heb veel mensen AV Zaanland daarin voorbij zien komen.

Henk

Warming Uploop Assendelft 17-8-2011

2011-08-18T19:40:00.001+02:00

Wel, woensdagavond was het dan zover. De eerste warming uploop van het seizoen in Assendelft. De eerste avond van totaal vier. Nu kon ik me herineren van 12 jaar geleden (!) dat het een behoorlijke loop was. Wel, eigenlijk is 7,6 km niet echt ver, maar dat voelde toen wel zo. Ik was benieuwd of dat nog steeds zo was.

Gelukkig waren er meer lopers van onze loopgroep aanwezig. ( hoewel ik toch wel stiekum op een iets grotere opkomst had gerekend. Dit zal wel komen door de vakantie en de loop van zaterdag in Amsterdam-Noord als we 15 km gaan lopen ( ook best een eind.......!) Ik had de fiets vanuit Zaandam genomen, het was lekker weer, maar helaas nam ik de verkeerde route waardoor ik onnodig een behoorlijk aantal km omreed. Behoorlijk de pest in, want ik voelde me moe worden van het fietsen en had er een hard hoofd in of dat wel goed zou gaan. Eenmaal aangekomen bij vv Assendelft zag ik allemaal goed getrainde wedstrijdlopers zich gereed maken voor de start. Dat was natuurlijk ook lekker motiverend.

Ik had nog tijd over en besloot daarom maar meteen naar de start te lopen waar gelukkig veel medelopers uit de groep aankwamen. Dat gaf me al wat meer rust en maakt het lopen natuurlijk nog leuker.

We waren nog druk aan het kletsen toen het startschot al klonk....een behoorlijke groep waarbij je de eerste km als een lange sliert bij elkaar blijft lopen. Daarna begon de groep lopers uit elkaar te vallen en ontstonden er kleinere groepjes. Het weer was lekker, niet te warm en niet teveel wind. Ik heb voor een groot deel met de groepjes meegelopen en een deel alleen gelopen. Van de vermoeidheid van het lange fietsen had ik gelukkig geen last meer, een "goede warming up" zal ik maar zeggen. Dat past ook goed bij de naam van deze loop, haha.....Het ging heerlijk, wel moest ik wennen aan die bochten in de route waardoor je dacht dat je er al bijna was. Vooral na de laatste bocht richting de finish kreeg ik weer even het trauma van 12 jaar geleden naar boven....Dat laatste stuk was toch wel best een eind. Ik dacht, het gaat toch goed, niet zeuren man...op naar die finish....Een goede zelfanalyse en mezelf op dat moment oppeppen bleek goed te werken, want ik liep heerlijk naar de finish...Zeer tevreden, moe en voldaan en ook nog in een persoonlijk record. Kortom, ik was ontzettend blij dat het zo lekker ging. Deze afstand lopen is dan best wel goed. Dat hoorde ik ook van mijn "medelopers". Die kwamen ook allemaal tevreden de finish over.

Nu nog even kijken/denken of ik ze ook alle vier de komende weken ga lopen..het is wel een uitdaging natuurlijk....tja.......je hebt a gezegd en dan moet je ook b zeggen.........

Henk

Bergen zaterdag 6 augustus 2011

2011-08-06T15:33:00.001+02:00

Vandaag stond er een duurloop gepland in Bergen, verzamelen bij Il Primo ( of Il Prima...smile)
Rond 8.50 uur kwamen we er aan en het zag er behoorlijk druk uit. Ik dacht, wow, veel enthousiaste lopers van Zaanland. Fout.....er waren veel leden van een andere atletiekvereniging die daar ook hadden afgesproken.

Toen zij vertrokken had ik even het idee dat er meer trainers waren dan lopers, maar ik was even vergeten dat er natuurlijk veel mensen op vakantie zijn. Van groep 1B waren er inderdaad niet zoveel, dus werd er links en rechts positief "geronseld". Op deze wijze konden we met Joyce en Carolina in een leuk groepje van start gaan. De andere groepen gingen met Frank van Osse ( van Runnersworld) een z.g. alternatieve ( zwaardere) route door de duinen lopen. Ons werd gezegd dat onze oranje route ook wel zwaar zou zijn ( ongeveer 12 km)

Wel, het moet gezegd worden, dit was een van de mooiste routes die we gelopen hebben, een prachtig bos en duinen landschap met bloeiende hei, fluitende vogels en veel rust. De temperatuur was goed ( iets benauwd, maar wel gelukkig droog) Via duinpaden, kleine smalle weggetjes omhoog, soms door het mulle zand en dan weer naar beneden. Alleen al van dit prachtige bos kreeg je energie. De groep viel helaas uit elkaar in kleine groepjes en je begon het klimmen langs de duinpadjes toch echt wel te merken in je knieen en kuiten .

Het heerlijke was dat ik bijna de hele route bij het groepje van Carolina kon blijven, soms werd er wat gepraat en soms werd er niks gezegd en dat maakte ook niet uit. Ik vond dat het heerlijk ging, die afwisseling in de route was best wel leuk en goed. Ondanks de loop van donderdagavond merkte ik dat je conditie eigenlijk steeds beter wordt. Toen we weer aan het eind kwamen bleek dat we toch ruim 11,5 km hadden gelopen.
Gelukkig was er weer heerlijk thee met koekjes en konden we napraten. Hetty kwam met verhalen over het fotograferen van schapen onderweg. ( ipv Dam tot Dam werd het van schaap tot schaap. Natuurlijk is hardlopen een individuele sport, maar op deze wijze is het vooral ook een leuke en sociale sport.

Voor dinsdag 9 augustus a.s. staat er een heuveltraining bij het belastingkantoor gepland, na al het klimmen op de duinpadjes in Bergen ben ik heel benieuwd wat ons daar te wachten staat. Ik hoorde dat het goed voor je conditie schijnt te zijn...We shall see.....

Henk

Rondje "Total" donderdag 4 augustus 2011

2011-08-05T18:28:00.001+02:00

Deze avond stond er een rondje "Total" gepland. ( Hiermee werd het benzinestation bedoeld bij Westerkoog in Koog aan de Zaan) Een geplande afstand van ongeveer 9 km via het Westenwindpad richting Zaandam en vervolgens via de Houtveldweg weer terug.

Hoe kan het ook anders, het begon te regenen, gelukkig motregen en rond 20.00 uur hadden we genoeg lopers verzameld om te starten. De groepen werden weer verdeeld onder Joyce en Carolina. Joyce zou de "iets snellere groep" voor haar rekening nemen en Carolina de andere groep. Ik ben met o.a. Hetty, Philip en Joyce meegegaan. We gingen heerlijk van start en liepen eigenlijk het grootste gedeelte van de route zo'n 9,2 km per uur, mooi constant voor de meesten van ons. Helaas raakten we toch een aantal medelopers kwijt die door de groep van Carolina weer werden opgevangen.

Onderweg werd er genoeg gekletst...hoewel Philip zich afvroeg hoe je dat nu doet...praten en rennen tegelijk ( haha) De motregen en de temperatuur zorgde ervoor dat je eigenlijk heerlijk kon lopen, hoewel sommige het toch wel benauwd vonden. Persoonlijk was dit voor mij een heerlijke tocht, ik had het gevoel dat ik een "loopflow"kreeg. Dat klinkt bijna spirutueel, maar ik voelde me heerlijk en dacht dat ik nog wel zo;n 10 km kon lopen. Maar goed, je moet het niet te gek maken en jezelf niet opblazen. Joyce beurde ons onderweg steeds op en ze deed dat precies op de goede momenten als je er even door heen zat. Voordat je het in de gaten had, naderden we de busbrug en vanaf daar was het niet zover meer naar het eindpunt. Toen we daar aankwamen was iedereen van de groep enthousiast. Iedereen had gewoon lekker gelopen en voelde zich moe, maar heerlijk.

Ik zei nog tegen Hetty....dat lopen wordt steeds meer een verslaving. Het wordt steeds leuker, je voelt dat je steeds beter gaat lopen, je herstelt beter en sneller en je krijgt er giga veel energie van. Kortom, ik heb zin in de duurloop zaterdag in Bergen en benieuwd hoe de route zal zijn. Hopelijk hebben we weer een grote opkomst, ondanks de vakantie

Henk

De 14 km grens.

2011-08-01T10:20:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag gingen we voor een loopje van 12 a 13 km. Op het laatste moment kwam ik aansjeezen bij de parkeerplaats. Gelukkig stond iedereen er nog. Koud uit de auto voegde ik me bij 1B en daar gingen we.

De eerste paar kilometertjes lekker rustig aan. Beetje kletsen, beetje om je heen kijken, 3 schaapjes op rij die stonden te poepen. Zou dat een voorteken zijn?

De kopgroep
Na de eerste kilometertjes liep ik ineens weer redelijk op kop. Met 4 meiden. En het ging lekker. Toen we te ver voor uit liepen, gingen we stofzuigen. Waarbij de laatste dames doodleuk zeiden: "jullie hoeven voor ons niet speciaal terug te komen hoor....". Dat geeft maar weer aan dat we allemaal heerlijk sociaal zijn.

Inhalen
Daarna gingen we de grote groep langzaam weer voorbij. Her en der wat aanmoedigingen uitdelend natuurlijk. Uiteindelijk haakte Annemiek af bij onze kopgroep. Ze had wat last van een spier aan de zijkant knie. In een iets rustiger tempo met wat kleinere passen ging het haar weer beter af.

Ondertussen waren wij flink op dreef. Langs de vaart, door hartje Krommenie heen. Het laatste stuk nog wat bochtenwerk, her en der oversteken, tussen hekjes door. Et voila, de parkeerplaats was weer in zicht.

Trots
Op de teller stond 14,2 km in 1:29 uur. Voor mij een absolute toptijd! Ik was apetrots op mezelf. Of was ik nou bere-trots op mezelf? Ach, trots is trots!

Ik had helemaal niet het gevoel dat ik 14 km gelopen had. Voor mijn gevoel had ik nog zo veel over, dat ik met gemak een halve marathon had kunnen lopen. Voor mij was dit mijn lekkerste loopje ooit. Nu duimen dat ik dit gevoel de komende 1,5 maand ook nog heb en dat het op 18 september a.s. weer zo heerlijk gaat.

Allemaal weer bedankt voor het heerlijke lopen!

Jolanda

Wijziging in trainingsschema

2011-07-25T10:38:00.001+02:00

Peter heeft de trainingsschema veranderd voor de volgende 2 zaterdagen:

Zaterdag 30 juli
Loc. Lycurgus. Parkeren op de Marslaan.
Duurloop van 12 a 13 km voor de groepen 1a t/m 1d.
Duurloop van 14,5 km voor de groepen 2a t/m 3.

Zaterdag 6 augustus
Loc. Duinvermaak bij skibaan Il Primo.
Breelaan 132, 1861 GH Bergen
Duurloop van ong. 13 km.

...12km...en het ging top!!

2011-07-23T16:57:00.002+02:00

De hele week ging door mijn hoofd: "het wordt niks meer met mij"! "zal ik er maar mee stoppen?". Na afgelopen zaterdag was ik niet echt meer optimistisch. Ik besloot dan ook vandaag te gaan, weliswaar met lood in mijn "hardloop"schoenen, met de gedachte dat als ik weer zo beroerd zou lopen, ik mijn schoenen aan de wilgen zou hangen en het volgend jaar maar weer ging proberen. Aangekomen bij AV Zaanland waren daar zowel Carolina als Joyce voor groep 1B. De groep werd ook opgedeeld in 2-en. Joyce ging met de "snelle" lopers en Carolina met de "wat langzamere" dit drukte zij netjes uit!! Ik koos voor Carolina, zij loopt zo lekker constant en dat is voor mij toch het beste. We begonnen rustig aan en bouwde de race mooi op, na het inlopen, liepen wij een constant tempo van 9km per uur. De groep van Joyce hebben wij heel lang voor ons uit zien lopen dus het verschil tussen beide groepjes viel wel mee. We liepen via de Provinciale weg, via de Gedempte Gracht (altijd goed voor wat aanmoedigingen van het winkelend publiek), over de Peperstraat (waar Carolina nog even liet zien dat het vanaf de brug naar de finish toch nog een rotstuk is), naar de Vermiljoenweg (waar Marjan zich nog goed herinnerde van vorig jaar dat zij hier de hele middag tasjes had gezocht en uitgedeeld aan de DtD-lopers, waarschijnlijk had zij van al het bukken nog meer spierpijn dan de mensen die gelopen hadden), via de Weer, Twiskeweg en Poelenburg liepen we via de busbrug naar de Noorder IJ- en Zeedijk (dit is weer een stukje van de route van de DtD-loop), en op dit punt was het ook dat mijn dieseltje weer begon te werken en ik eigenlijk van zelf liep, jeetje wat een verschil met vorige week, ik liep zo lekker!! Via de Zuiddijk (deels over planken omdat de straat was opgebroken), liepen we via de Burcht naar de Oostzijde, in enen werd de lucht donker en wat waren we allemaal blij toen het lichtjes begon te regenen (lekker verfrissend), helaas bleef het niet bij lichte regen, het begon te hozen en te waaien, op een bepaald moment was het ook gewoon koud...maar we bleven lopen en na 11,8km kwamen we doorweekt aan bij AV Zaanland. Jeetje wat heb ik goed gelopen, met dank aan Carolina!! Mijn gevoel is weer met 180graden omgedraaid: ik ga ervoor en ga het halen ook!!....overigens was het tijdsverschil met het groepje van Joyce maar 4 minuten dus we hebben het best goed gedaan voor "langzame" lopers.....

Baantraining dinsdag 19 juli 2011

2011-07-20T13:48:00.000+02:00

De afgelopen weken deden we regelmatig een duurloop op de dinsdag en de donderdagavond. Komende weken wordt dat afgewisseld met trainingen op de baan. Dat zijn korte afstanden op de baan en tempo lopen. Volgens Joyce en Carolina is dat goed voor je conditie. We begonnen met twee rondjes over het gras, gevolgd door de warming up en daarna de loopschool. Caroline had het keurig verdeeld in 4 groepen van 8 man/vrouw. Kortom een grote groep. Het weer was prima, niet te warm en gelukkig geen regen.

De loopschool kende weer een leuk aantal oefeningen, zelfs een balspel. Daar werd iedereen toch wel fanatiek van, hoewel een van de lopers toch wel een behoorlijke schuifer over de grond maakte. Wel wat blauwe plekken, maar ze ging gewoon door, klasse hoor.

Daarna begon het schema, Joyce had een briefje nodig om het te kunnen onthouden (smile) 200m,400m,600m, 200 wandelen en dan 100m,300,500, 200 m wandelen en dan 300m,500m,300m.
Nu lijkt dat niet zoveel, maar ik heb gemerkt dat je dit soort afstanden niet moet onderschaten. Je loopt immers gewoon hard ( of te hard....haha) De groep valt dan meestal in een aantal groepjes uiteen. Ik vind dat niet zo erg, want het voorkomt dat je boven je tempo loopt en je forceert. Ook tijdens de duurlopen krijg je vanzelf "medelopers" die ongeveer dezelfde snelheid hebben.
Wel, al met al heb ik deze avond heerlijk gelopen.

De startnummers voor de Warming Up lopen en de Zaankanter had ik ook nog even opgehaald. Dat schiet ook al lekker op, de eerste loop is woensdag 17 augustus, 7,5 km. Jaren terug heb ik deze lopen ook gedaan en ik weet nog dat het een leuke loop is, zeker doen dus.

Henk

Het was niet mijn dag....

2011-07-17T16:40:00.000+02:00

Woensdag heb ik nieuwe schoenen gekocht en die moesten vandaag natuurlijk ingelopen worden, of dat slim was, weet ik niet, natuurlijk liep ik een grote kans op blaren. Eigenlijk wilde ik gewoon de zelfde schoenen hebben die ik al had, die liepen immers prima. Maar helaas bij het proeflopen in de winkel constateerde de verkoper dat mijn rechter enkel naar binnen knikte dus ik had extra ondersteuning nodig. Het werden een paar saucony hardloopschoenen. Hoewel de nikes toch lekkerder zaten, ging ik toch maar af op het advies van Runnersworld en kocht ze. Om 9 uur vertrokken wij bij AVZaanland, met de hele groep liepen wij via de Westzijde richting Runnersworld waar wij wat renners op gingen halen. Mijn start was niet echt lekker, wennen natuurlijk aan die nieuwe schoenen, en ik had onwijs zware benen, dit door een druk weekje, ook mijn hoofd zat behoorlijk vol dus niet echt een goede basis om mee van start te gaan. Nouja dacht ik, we stoppen toch wel even bij Runnersworld en doen daar een warming-up. Maar nee we pikten de "3" mensen op, ik heb zelf niemand gezien en gingen gelijk door richting westerwatering en de westzanerdijk. Omdat we met alle groepen bij elkaar liepen, was ik natuurlijk weer veel te snel van start gegaan, ja ik wil toch altijd een beetje voorin blijven lopen. Ook bij de Westzanerdijk deden wij geen warming-up, Joyce riep ons toe dat we dat bij de Dam tot Damloop ook niet konden doen. Daar heeft ze helemaal gelijk in maar ik vind het zo tijdens een training altijd wel erg prettig, je maakt toch alles een beetje losser. Nou ja dan maar geen warming-up en verder het Westenwindpad over, poeff toch wel lang hoor en je weet wat er nog komt, dat vind ik altijd het meest vervelend als je in je eigen omgeving loopt. Bovendien was het ook nog eens ontzettend benauwd weer en tot overmaat van ramp begonnen mijn voeten ook nog eens te slapen....grrr ik had gewoon mijn dag niet. In mijn hoofd hoorde ik de hele tijd zo'n stemmetje: je kunt stoppen hoor of hier afslaan dan loop je lekker verder....eigenlijk had ik wel zin om er aan toe te geven maar ik ben toch verder gegaan (op karakter). Aan het einde van het Westenwindpad moesten we eigenlijk stofzuigen om de rest van de groep op te halen maar mijn lijf zei: NEE!!! Sorry voor de mensen die wel keurig deden wat Joyce had gezegd. Maar dat stilstaan was ook niet echt een succes. We besloten met een klein groepje alvast verder te gaan, natuurlijk precies de verkeerde kant op!! Gelukkig hadden wij het op tijd in de gaten en Annemieke wist nog een sluipweggetje dus dat hebben we genomen en sloten weer aan bij de groep. Via het station van Koog aan de Zaan liepen we via de Provinciale weg richting AVZaanland. Toen mijn garmin 10km aangaf ben ik gestopt, ik vond het mooi geweest. Ik heb niet lekker gelopen en baalde daar ook flink van! Gelukkig hoorde ik van veel mensen hetzelfde dus dat gaf wel weer een iets beter gevoel. Bij AVZaanland hebben we nog een cooling-down gedaan en daarna weer op de fiets naar huis.Gelukkig heb ik geen blaren overgehouden aan het loopje maar ik moet nog wel erg wennen aan mijn nieuwe schoenen.

Regen?

2011-07-14T18:17:00.000+02:00

Even een kleine rectificatie, wat regen is niet zo erg...maar na het schrijven van de blog gisteren lijkt het wel of donderdagavond 14 juli de herfst is ingetreden..Storm, hagel, onweer....Kijk, dat was nu ook weer niet de bedoeling...Hopelijk is het weer zaterdag weer een beetje normaal, zodat we dan een leuke duurloop kunnen doen.

Henk

Singing in the rain 12-7-2011

2011-07-13T17:37:00.000+02:00

Het lijkt wel als we gaan gaan trainen of een duurloop doen dat de weergoden ons niet gunstig zijn gezind. Dinsdagavond was het weer zover. De voorspellingen zagen er weer onheilspellend uit. Niet alleen voor deze dinsdagavond, maar eigelijk voor deze hele week.

Als je zou toegeven aan het alleen lopen met droog of mooi weer, dan kunnen we blijkbaar lang wachten, dan is het zo september en dan komt van het lopen van de Dam tot Dam niet veel terecht.

Kortom, dinsdagavond op de fiets gestapt naar Miller Sports in het Jagersveld, het miezerde een beetje.
Daar aangekomen was het erg rustig, pas na 19.40 uur kwamen de meeste eraan. Ik dacht, dat wordt een klein groepje, maar gelukkig konden we toch met een groep van ongeveer 15 man gaan lopen in een gemiddeld tempo. Volgens Joyce ( just married) zou het een gewoon rondje Jagersveld worden. Wel, een gewoon rondje was het niet helemaal.... intensief, maar wel gezellig en allemaal erg solidair met elkaar. "Iemand" vond het leuk om wat heuvels te beklimmen tijdens de route. Glibberig, nat, etc, maar we hebben het gered. Dit was een nieuw onderdeel bij de training. Het had soms meer weg van een mini-survival, zeker met al die regen. De modder zat weer overal.

Het werd met die regen best wel fris, dus het was wel belangrijk om goed in beweging te blijven. Eigenlijk werd het lopen alleen maar beter en ging je je steeds beter voelen. Dat had ik eigenlijk niet verwacht en dat was van deze training waarschijnlijk ook de bedoeling. Je kunt dan ook beter met dit weer lopen dan met 30 graden in de hitte. Wat dat betreft hebben we nog geluk gehad ....Aftikken, want de zomer is nog lang niet voorbij, het kan nog bloedheet worden,

Ik moet dan ook eigenlijk iedereen die thuis blijft met dit miezerige weer, oproepen om toch echt te komen trainen. Het heeft iets speciaals, het samen delen van de inspanningen, en er wordt tevens veel gelachen. We hebben gewoon een hele leuke groep. Je voelt je daarna moe, maar wel zeer voldaan.
Tenslotte is het daar toch ook om te doen.

Het loopschema voor de komende weken ziet er ambiteus uit, maar het wordt eigenlijk alleen maar leuker. Ik merk dat hardlopen inderdaad verslavend werkt....( maar dan wel een positieve verslaving)
Wie had dat gedacht!

Henk Meijers

10,2km in Castricum

2011-07-10T19:12:00.000+02:00

Omdat ik het vorige week in Heemskerk redelijk zwaar vond, keek ik best een beetje op tegen de 10km vandaag in Castricum (weer dat mulle zand!!). We waren vandaag maar met een klein groepje van 1B, inclusief Carolina waren we met z'n 13-en. We hoorden van Carolina dat Joyce vrijdag getrouwd was en er daarom niet bij was vandaag. Goed excuus! Joyce en man: namens groep 1B van harte gefeliciteerd!!

Het was heerlijk weer, niet te benauwd en een beetje miezerregen (wat later wel overging in een stevige bui maar dat was heerlijk verfrissend!). We gingen van start met de groene route, na 1km deden wij een korte warming-up en vervolgden de route. Ik had nog wel zware benen van mijn fantieke dinsdagavond training maar na 5km (ja toen al!) was dat er uitgelopen en ging mijn dieseltje weer van start. Het ging heerlijk!! Al kletsend maakte wij de eerste route af, dat was zo'n 8km. Carolina liep voorop en wij liepen allemaal, in een gemiddeld tempo van 9km, braaf achter haar aan. Ik vind dit zelf toch wel het aller fijnst lopen.

Nu nog de blauwe route: 2,2km. Een aantal van ons groepje ging er nu als een speedy conzales vandoor maar wij bleven gezellig achter Carolina aanlopen en in een heerlijk constant tempo volbrachten wij de 10,2km. Lekker nog even een cooling-down gedaan en een koppie thee gedronken en het zat er alweer op. Ik heb weer eens heerlijk gelopen en kwam dus met een voldaan gevoel thuis.

Foto's training Johanna's Hof

2011-07-10T12:28:00.001+02:00

Rest van de foto's kan hier gevonden worden.

Groetjes
bas

miep miep.....wroemmmmm

2011-07-05T23:17:00.000+02:00

Vandaag stond een rustige baantraining van 4x800 en 1x400 meter op het programma, lekker rustig aan dacht ik!! Maar natuurlijk liep dat weer ff anders dan gedacht.

We begonnen met twee rondjes inlopen over het gras gevolgd met een heerlijke warming-up van Carolina, de buik-, arm- en kuitspieren werden weer aardig aangepakt. Door het losliggende gras, had bijna Iedereen last van jeuk na de oefeningen op het gras, de grassprietjes zaten (bijna) overal. Dus begonnen we al krabbend aan de loopscholing, volgens Joyce was duidelijk te zien dat we al geruime tijd niets meer aan loopscholing hadden gedaan, dus mochten we al handje klappend de halfhoge skipping doen omdat het er belabberd uitzag...na de loopscholing gingen we van start met het programma van vandaag: 4x800 en 1x400 met 200meter rust.

Braaf liepen we acher Joyce en Carolina aan, hoewel we wel vonden dat het tempo wat pittiger was dan bij de andere trainingen, liepen we gestaag verder. Na de eerste 800 meter vertelde Joyce dat we gemiddeld 11km p.u. hadden gelopen, vandaar dat we allemaal geen adem over hadden om te praten, het was overigens wel heerlijk rustig in de groep en dat maak je niet vaak mee.

Bij de tweede 800 meter werd de groep in 2-en gesplitst, 1 groep ging met Joyce mee in een sneltempo en de anderen met Carolina, in een iets rustiger tempo. Ik ben met Joyce meegegaan maar die deed er gewoon nog een tandje bovenop! We gingen nu gemiddeld 12km p.u. Dit werd toch wel wat teveel van het goede maar ik hield vol.

De derde en vierde keer ging in 11km p.u. en was nog net vol te houden. Ik dacht dat ik klaar was maar ojee we moesten nog de laatste 200 meter!!! Nou nog even opladen en gaan. Nu ging Joyce helemaal los en leek ik wel een beetje op roadrunner: miep miep ....wroemmmmm. Maar ik heb het gered, en wat herstel je toch weer snel!! Ik sta toch elke keer weer te kijken hoe ik het volbreng..

Nog even een korte dribbel (dat voelde goed) naar het begin van de baan en de cooling down en klaar waren we voor vanavond...het liep dus toch weer anders dan gedacht. Zaterdag 10km maar zeker niet in dit tempo......

Zwaar rondje door de duinen....

2011-07-03T19:05:00.000+02:00

Om kwart over 8 zaten we met z'n 4-en in de auto op weg naar de training in Heemskerk. Alleen had geen van ons het adres opgeschreven van waar vandaan we gingen starten, tja we wisten dat het in Heemskerk was in de buurt van een camping maarja daar kom je niet ver mee. Dan maar naar AVZaanland en achter de meute aan rijden...Toen we de wijk uitreden zagen we toevallig Rudy bij het pompstation staan. Als een speer zijn we naar hem toegereden om te vragen waar we nou precies heen moesten, we waren net op tijd want zijn chauffeuse had er aardig de pit in! Mooi op tijd kwamen we aan bij de parkeerplaats, waar het nog rustig was. Maar al snel liep de parkeerplaats vol.

Nu konden we ons klaarmaken voor het loopje van 8,5km. De Garmins werden aangezet en het wachten was op de gps-ontvangst, maar dat duurde vandaag aardig lang. Toen het signaal binnen was, kwam de volgende vraag: jasje aan of jasje uit? Het was wel zonnig maar er stond ook wel een frisse wind. Altijd een moeilijke beslissing! Wij gingen maar af op het advies van Joyce, dus bleef het jasje in de auto. Vol enthousiasme gingen we van start. Wij van groep 1B gingen eerst de blauwe route volgen en daarna nog de groene. De route begon direct met een aantal traptreden, gevolgd door mul zand met hier en daar wat boomstronken....pff het werd dus weer afzien vandaag! En als je dan eindelijk een stukkie asfalt op ging, scheen de zon zo fel, dat je weer erg veel had van de warmte.

Na 1,5km deden we een warming-up en daarna vervolgden we de route. De groep viel al snel aardig uit elkaar, Joyce liep geregeld van voor naar achter om de mensen weer op te halen, zij heeft dus wel wat meer kilometertjes afgelegd. Ik bleef lekker achter haas Karina aanhangen want zij had een heerlijk tempo. Helaas begonnen bij de laaste 2km mijn voeten enorm te slapen, dat terwijl ik toch erg wakker was!! Ik heb mijn schoen losser gedaan maar het mocht niet helpen, met het gevoel alsof ik twee klompen aan mijn voeten had, ben ik toch maar door gelopen. Misschien toch maar een paar nieuwe schoenen aanschaffen! Toen mijn garmin bijna 8km aangaf, waren we bij het eindpunt, gelukkig!! Na een cooling down met zowel Rudy als Joyce (die erg trots op ons was), zat de training er weer op. Het voelde na afloop zoals altijd toch weer goed! Nog lekker een koppie thee gedronken en daarna hup weer terug naar Zaandam, waar ik 'smiddags nog een fietsritje van 20km onder het genot van "Zingen op de Zaan" heb gemaakt, genoeg beweging gehad dus vandaag!!!

Oudendijk warm en gezellig

2011-07-03T14:49:00.001+02:00

Het is veel te mooi weer om achter de computer te zitten dus het wordt een kort stukje.
Het was mooi weer, voor sommigen iets te warm maar de bossen en een klein windje zorgen voor verkoeling. Voor iedereen was er een afstand. Voor groep 1a en 1b 8,5 km (eerst de blauwe daarna de groene), voor groep 1c, 1d 10 km(2x de blauwe), voor groep 2 en 3 15 km (de oranje route). Wie er daarna nog niet genoeg van had, of zijn kilometers moet maken voor de marathon, kon dan nog 'effe' de groene route doen om zo op 18,5 km uit te komen.

Oude akkers in ere hersteld
En is het jullie opgevallen dat er weer landbouw is in de duinen? Jullie zijn langs een oud roggesoort gelopen. Dit rogge zal er 2 jaar verbouwd worden. Daarna hopen ze dat oude onkruiden weer terugkomen zoals Scherpkruid, ruw parelzaad en Stekelzaad

Foto's!

......dan zelf maar een rondje 2x26minuten

2011-06-29T18:49:00.000+02:00

Na een korte (Pinkster)vakantie en twee weken herstellen van een uit mijn kaak gehakte verstandskies, wilde ik gisteren eindelijk weereens mijn rentree maken op de atletiekbaan. Helaas was de weersvoorspelling zo slecht dat ik het niet aandurfde om richting AV Zaanland te fietsen, dit heb ik namelijk 1 keer eerder gedaan door de stromende regen en toen werd de training, terecht, afgelast. En als ik zo het voorgaande stukje lees, was dit geen verkeerde beslissing.

Samen met een vriendin ben ik vanmorgen gaan lopen. Ik wilde gewoon het programma, 2x26 minuten, oppakken. En ik kan zeggen, dat valt na 3 weken niks gedaan te hebben enorm tegen. Het mieserde lekker en de temperatuur was erg aangenaam. We zijn gestart in het Hoornseveld (waar ik woon) en via het fietspad langs de spoorlijn zijn we richting Oostzaan gelopen, de eerste 26 minuten gingen eigenlijk best redelijk, wel wat stijve kuiten maar dat vond ik niet zo vreemd. Na twee minuten wandelen begonnen we aan de tweede 26 minuten, dit ging niet echt lekker. Het zat vooral tussen mijn oren omdat ik elke keer maar dacht dat ik het niet ging redden. Maar ik hield vol en na 1 keer extra stoppen, hebben we de 26 minuten toch volgemaakt. Met zware benen ben ik het laatste stuk naar huis gewandeld.

Mijn Garmin gaf 7,6km aan dus dat was wel weer een fijn idee. Pff ik ben er weer maar het viel best tegen. Zaterdag maar weer met de groep mee, hopen dat dat wat beter gaat.

De dinsdagavond training (28 juni 2011)

2011-06-28T23:27:00.000+02:00

De dinsdagavond training van 28 juni is er weer zo eentje.

Na een broeierige dag vol plezier met mijn dochtertje van 2,5 jaar had ik enorm veel zin om lekker te gaan trainen. Wat nou hitte bedacht ik me.

Bij AVZ aangekomen was de temperatuur al heerlijk gedaald. Er was inmiddels wind opgestoken. Helaas was er weer een klein groepje 1B aanwezig. Na snel overleg riep Rudy waar de groepen (zo ongeveer) heen zouden lopen en in afwachting van het weer. Rudy ging voorop, gevolgd door de bikkels van 1B en andere groepen.

Toen we goed en wel op weg waren (richting Provinciale weg), verschenen grote dikke druppels. Toen we langs de Provinciale weg liepen, werd het een flinke plensbui. Helaas met flink onweer. Na de spoorwegovergang (sorry, ben nog steeds niet al te bekend in de Zaanstreek), riep Rudy "ik ga rechtdoor". Joyce riep gelukkig: "Ik ga hier af en terug, voor de mensen die het niet zien zitten". Natuurlijk ging ik mee terug. De regen maakt niet uit, maar dat onweer.....

Een tijdje liep ik bij Marjanne. Verheugd riep ze: "kijk, hier woon ik!". Helaas had ze geen sleutel op zak, dus konden we niet schuilen en genieten van verse thee. Moedig renden we door. En ja hoor, iemand van de groep bleek gewoon langs zijn eigen huis te komen, en wipte direct naar binnen. En nee, geen aanbod voor 84 kopjes thee! Grrrr!!

Dus maar weer moedig door. Inmiddels liepen we op de Westzijde. Daar kwam het onweer wel heel dichtbij. Wat een klap! Ik ging nog sneller rennen. Joyce had al geroepen dat we dicht langs de huizen moesten lopen. Gelukkig, daar is de kruising al! Nog even de weg over, parkeerplaats over en dan bij AVZ naar binnen.

Verzopen stonden we elkaar aan te staren. Mijn klokje gaf aan 16:20 minuten en maar liefst 2,38 km. Wauw, een top-afstand in een top-tijd. Gezien de omstandigheden dan.

Al met al was het kleine rondje toch even lekker. Thuis gekomen heb ik gelijk de grijze container aan de weg gezet. En die van de buren..... Ik was toch al zeike nat en gefrustreerd. ;-)

Groetjes,
Jolanda Verkade

Zaterdag 25 juni 2011: Rondje Krommenie

2011-06-25T13:39:00.002+02:00

Vandaag een rondje Krommenie. Natuurlijk regende het 's ochtends. Ik ben toch maar uit bed gekropen en gegaan.

Op de parkeerplaats stonden relatief weinig mensen uit groep 1B. Nou, dat zal de pret niet drukken hoor! We verzamelden bij Joyce en we gingen op weg. Jasje aan, want het was koud en het regende. Na ruim een kilometer stonden alle groepen stil. De groepen 1A, 1B, 1C, 1D en 1E (jaja, de hele speciale groep..... volgens Rudy) gingen bij de kruising naar rechts. Alle andere groepen gingen rechtdoor. Snel een korte warming up en daar begonnen we aan het hoofdprogramma: 2 keer 25 minuten, met 2 minuten pauze.

We begonnen aan een leuke route rondom/door Krommenie. We gingen door Krommeniedijk heen. Weer een weggetje waar ik als ex-Achterhoeker nog nooit was geweest. Leuk om daar te lopen. Er was veel te zien. En bovendien ging ik ook nog eens erg goed. Ik liep in een lekker tempo, zonder enig probleem. Afreageren noemt men dat ook wel (vanwege een vervelende thuis situatie). Op een kruising was enige verwarring. Rudy had geroepen: "rechts, rechts en nog een keer rechts". De eerste zijweg rechts was afgezet. Wat nu? Nadat alle 1 groepen weer bij elkaar waren werd geroepen recht door. En daar gingen we weer. Toen we langs de vaart liepen waren de eerste 25 minuten om. De koplopers van 1B wandelden de 2 minuten terug om de rest van de groep weer op te halen. Na 2 minuten gingen we weer verder langs de vaart. De Padlaan in die overgaat in de Badhuislaan, waar we ergens overstekende pauwen tegen kwamen. Daarna de heiligeweg door. Dat was bekend gebied, want daar wandel ik doordeweeks in mijn pauze nog wel eens rond. De weg ging over in de Militaireweg en toen bleken we alweer op de parkeerplaats te staan. Terwijl we voor mijn gevoel nog een eindje moesten. De 2e sessie van 25 minuten was helaas geen 25 minuten. Als tegenhanger hadden we daarvoor al 13 minuten ingelopen.

Al met al heb ik echt heerlijk gelopen in een (voor mij) behoorlijk tempo. Maar het ging zo lekker makkelijk en soepel, dat ik gewoon in een flink tempo ben doorgegaan. Achteraf viel het weer erg mee. We begonnen met wat regen, daarna droog en uiteindelijk motregen. In elk geval zat er lekker veel zuurstof in de lucht. En aan het einde van het loopje is er altijd heerlijke thee! Alleen al daarom doen we dit!

Groetjes,
Jolanda

Training 2 keer 25m, 2m pauze door sorbotrol op Garmin Connect - Details

Duurloop Amsterdamse Bos zaterdag 18 juni 2011

2011-06-19T13:35:00.000+02:00

Zaterdagmorgen stond ik om 07.00 uur op. De regen en wind sloeg tegen het raam. Zou ik toch weer in bed kruipen of toch gaan lopen. De gedachte om dat laatste doen speelde maar kort. Ik had ja gezegd en dan moet ik me niet laten weerhouden door een "regenbuitje...". Er was natuurlijk wel iets meer voorspeld. Even gekeken op de buienradar en op het nieuws. Daarin stond dat de meeste regen zaterdagmiddag zou vallen. De weersvoorspelling in Nederland is altijd goed...dus.....gaan....

Kortom, om 08.15 uur stond ik bij Zaanland en er stonden nog maar "3 leden". Wel dat wordt leuk, dacht ik.. Na 5 minuten kwamen er meer en zag ik van groep 1B al genoeg mede-lopers om er een leuke en intensieve hardloop ochtend van te maken. Met Joyce meegereden en we kwamen rond 09.00 uur aan bij de parkeerplaats van het "Amsterdamse Bos". We moesten nog even wachten, want onze groep was nog niet compleet. Men vond het namelijk nodig om op deze ochtend met wegafzettingen bezig te zijn in Amsterdam-Zuid, waardoor een aantal van ons een behoorlijk eind moesten omrijden. Uiteindelijk stonden we daar met 11 leden. Joyce had genoeg thee meegenomen, dus na afloop was er genoeg. Toen we daar stonden was het droog en precies toen we gingen starten, begon het te hozen, tja.

We zouden de oranjepaaltjes volgen en dat was een route van 10 km. Nu had ik vanwege de regen mijn bril afgedaan, dus ik was op sommige plaatsen afhankelijk van mijn medelopers voor de route ( bedankt hiervoor) Na ongeveer 500 m hield de regen op en dat is zo gebleven tot het einde van onze loop. De route was prachtig, via smalle padjes, onder prachtige bomen, veel social talks met de medelopers en een grote teamspirit om deze duurloop samen uit te lopen. De loop was best wel zwaar, Joyce liep van voren naar achter om iedereen er bij te houden. Nu was er ook een oranje gedeelte van 21 km, dus je moest wel kijken naar welke kant de pijlen wezen, anders had je meteen de halve marathon gelopen.

Nogmaals de teamspirit was fantastisch en we hebben zelfs de groep van Rudi ( 2x ingehaald, sorry Rudi......) Na afloop was iedereen moe, maar zeer voldaan en trots, we hadden wel even 10 km gelopen met ons groepje, in de regen,maar wel op een pracht locatie. De thee en de koekjes maakten het compleet. Iedereen had volgens mij het gevoel van "YES"... We've made it!!!

Op naar de volgende loop, helaas hadden we geen fototoestel bij ons, want dan had je kunnen zien dat onze benen, broeken en schoenen onder de modderspetters zaten. De volgende loop moeten we toch weer wat foto's maken.

Henk Meijers

Heerlijk rondje buiten de baan

2011-06-08T12:56:00.000+02:00

Met nog ietwat zware benen van de training van afgelopen zaterdag in Heemskerk, ging ik gisteravond op de fiets richting AVZ. Hoewel ik eerlijk gezegd liever op de bank was blijven zitten, had gewoon niet zo'n zin vandaag, heb ik mijzelf er toch toegezet om te gaan, ik kan namelijk zaterdag en volgende week dinsdag ook al niet. Het programma voor vanavond was 4x10 minuten met 3 minuten rust. Ik heb maar niet de opmerking gemaakt dat dat waarschijnlijk wel mee zou gaan vallen na mijn ervaring van afgelopen zaterdag. Nadat we allemaal verzameld waren op het grasveldje naast de baan, vertelde Joyce dat we vandaag naar buiten gingen...een aangename verrassing!! Ik had vanavond vooral niet zo'n zin omdat ik opzag tegen al die saaie rondjes op de baan, dus met deze aankondiging was ik erg blij. Voor we weggingen vertelde Carolina dat de koplopers de anderen tijdens het lopen even kunnen waarschuwen als zij tegenmoetkomende lantaarnpalen, poep, tegenliggers, lage paaltjes etc aan zien komen. Degene die midden in de groep loopt, ziet nog weleens wat over het hoofd namelijk. Nou dat hebben we geweten, de heren voorop maakte luidruchtig bekend als wij iets of iemand tegenkwamen waar wij eventueel over konden vallen... De achtervolgers hoefde eigenlijk alleen maar als een kip zonder kop achter de koplopers aan te rennen want op de omgeving werd nauwkeurig door de heren in de gaten gehouden!! We vertrokken richting het fietstunneltje voor de warming-up, wel even goed uitkijken dat je niet in de hondenpoep ging staan dit was echt zo'n uitlaatplaats, gelukkig beperken de honden zich vooral tot de randen van het veldje. De armen werden weer flink aangepakt door Carolina, pfff dat valt toch altijd weer flink tegen. Na de warming-up vertrokken wij voor het echte werk. Carolina voorop, Joyce, met stopwatch en fluit, achterop, kon zij ook in de gaten houden of er mensen achterbleven. Alleen hoorde wij voorop de fluit niet zo goed. Toen daar wat over opgemerkt werd, vertelde Joyce dat de mensen achterin juist hadden geklaagd dat zij zo vreselijk hard had gefloten! Het was echt heerlijk weer om te lopen. We liepen ook een mooi rondje: Westerwatering, Westerwindpad en weer terug via Westerwatering. Onderweg kwamen we wat bruggetjes tegen waar we de halfhoge skipping weer goed konden benutten. De teller stond bij aankomst bij AVZ op 9km, lekker stukje gelopen dus. Het ging mij goed af, achteraf was ik dus weer blij dat ik gegaan was...

3x13 minuten (zwaarder dan gedacht!!)

2011-06-05T12:04:00.000+02:00

Toen ik zatermorgen op het trainingschema keek, dacht ik: ach dat gaat meevallen: 3 x 13 minuten... Samen met Karina en Petra reed ik richting de Patatoloog in Heemskerk. De zon scheen al volop, dus wederom mooi weer om hard te lopen. Carolina en Joyce waren alletwee aanwezig om ons groepje te begeleiden, wel zo gezellig. We begonnen met een groepsfoto, dat is fijn want nu ziet iedereen er nog fris en fruitig uit!! Na het fotomoment, rond kwart over 9, startte we met lopen, poefff, best zwaar dat mulle zand, ik voelde weer van alles in mijn benen en kwam al snel terug op wat ik eerder had gedacht: dat het gemakkelijk zou worden vandaag. Niets was minder waar!! Na het inlopen, deden we een korte warming-up, Carolina nam ondertussen wat foto's van het rekken en strekken (altijd charmant!) en daarna gingen we op pad voor het echte werk. De route ging vooral over mulle zandweggetjes, omhoog en omlaag (de halfhoge skipping kwam weer van pas!), je moest constant naar de grond kijken omdat deze zeer onregelmatig was en er boomwortels overheen liepen, de grootste verrassing was de uitkijktoren die wij moesten beklimmen....we moesten ook een stukje in de felle zon, al puffend en steunend volbrachten we de 3 x 13 minuten. Maar oh wat was het gevoel erna toch weer heerlijk: we hebben het weer geflikt!! Met zwarte kuiten en schoenen en oververhitte hoofden (gelukkig was de groepsfoto vooraf genomen!!) kwamen we aan bij het startpunt. Hier hebben we nog een cooling down gedaan en daarna stond Carolina al gereed bij haar mooie autootje met een kopje thee en een koekje (Joyce deelde ons gelijk al mede dat als Carolina er niet was, zij geen thee mee kon nemen omdat ze geen thermoskannen heeft, nou dat kan worden geregeld hoor!). Met een goed gevoel stapte ik de auto weer in op weg naar Zaandam. Ik dacht dat ik wel onwijse spierpijn zou hebben na al dat geklim maar dat valt reuze mee.....Hierbij nog een link van Erwin waarop het verloop van onze loop te zien is!!!

http://connect.garmin.com/activity/89972507?sms_ss=email&at_xt=4deb266ec7b8f22d%2C0

Vreemdgaan

2011-05-30T23:14:00.000+02:00

Huh... vreemdgaan? Kan dat bij een loopgroep?
Ja, dat kan!

Mijn man is 1,5 jaar geblesseerd geweest en is een paar weekjes geleden rustig aan begonnen met hardlopen. Hij heeft zijn hele leven flink gesport, dus zijn conditie was al snel weer redelijk goed.

Hij wilde ontzettend graag een keer met mij hardlopen. En afgelopen zondag was het zo ver. We gingen met z'n tweetjes een rondje maken in het Amsterdamse Bos. Uiteraard met het schema van 1B in het achterhoofd (5 x 6 min).

En daar begonnen we. Ik wilde geen mietje zijn en ging natuurlijk in volle vaart van start. Met als gevolg dat ik de 3e keer 6 minuten toch een tandje rustiger ben gaan lopen. En dat ging goed. Zelfs zo goed, dat we maar liefst 7 x 6 minuten hebben gelopen.

Het was leuk om een keer met mijn man hard te lopen. Maar, ik mis dan wel het gezellige gebep met mijn loopmaatjes. Aankomende keer dus gewoon weer gezellig met AVZ mee lopen!

Enne mijn man.....
die is nog steeds onder de indruk van mijn kunnen. :-)

Groetjes,
Jolanda

1 verkeerde stap en daar lag ik!!

2011-05-29T18:36:00.000+02:00

Zaterdagmorgen was de training niet op de baan van AVZaanland maar lekker in 't Twiske in Oostzaan. Samen met mijn loopmaatjes vertrok ik op de fiets richting het natuurgebied. Daar aangekomen, leek het wel of de gehele Zaanstreek naar 't Twiske was gekomen: skaters, nordic walkers, voetballers, tennissers, een muziekvereniging die ging fietsen, een hele bups hardlopers, waaronder wij van AVZaanland, en zelfs een gezelschap bridgers met een gooische R (ja je leest het goed) waren neergestreken in het 't Twiske. Het stond bomvol met auto's, gelukkig maar dat we op de fiets waren gegaan. Ik zocht ons groepje op en kreeg meteen een opmerking van medeloper Erwin: Ja je vindt het belachelijk he!! Ja zeg het maar!! Een beetje verbaasd keek ik hem aan maar toen zag ik waar hij op doelde: hij had een paar prachtige kniekousen aan!! Het is inderdaad een lachwekkend gezicht maar als het helpt, vind ik het prima. Eerlijk gezegd had ik niet eens in de gaten gehad dat hij ze droeg, waarschijnlijk had hij er zelf wat moeite mee! Maargoed, dit terzijde, Onder leiding van Joyce gingen we van start. Rustig aan begonnen we met dribbelen richting ons warming-up punt en toen ging het mis. Ik stapte op het randje van het fietspad/grasveld, mijn enkel knakte dubbel en ik ging keihard onderuit, een mooie val vertelde iemand me nog, nou ik vond het helemaal niet mooi!! Gelukkig stond ik met hulp snel weer overeind maar had een behoorlijke schaafwond en een zere linkerhand, die natuurlijk mijn volle gewicht had opgevangen (oei). Ik rende toch maar door, wat volgens de andere het beste was. En het ging gelukkig nog redelijk goed. Ik moest wel gelijk aan de woorden van Carolina denken van vorig jaar: iedereen valt 1 keer tijdens zijn/haar hardloopcarriere, nou die heb ik dan alvast gehad! Tijdens de warming-up kwam verpleegster Thea (ik hoop dat ik je naam goed heb!!) met een zakdoekje en water om de wond schoon te maken, erg lief!!! Na de rek- en strekoefeningen vervolgde wij ons pad en voltooide het programma van de dag: 5x6 minuten. Joyce had het tempo er lekker in. En het ging wonderwel goed, het was heerlijk weer om te lopen. Af en toe wel wat last van de straffe tegenwind maar we hebben het weer volbracht. Nog even een cooling down en een applausje en klaar waren we weer! Snel de fiets gepakt om de vijf kilometer naar huis tegen de wind in te fietsen. Toen we net op de fiets zaten, moesten we nog een snoekduik naar rechts maken omdat Rudy midden op het fietspad op zijn gemak met zijn groep de cooling down zat te doen, wie verzint zoiets?? Het was wel een grappig gezicht hoor. De dag na mijn val heb ik gelukkig weinig last, niet stijf en mijn hand doet al niet meer zo zeer. Laten we het maar snel vergeten en weer lekker voorzichting verder gaan met hardlopen....

shoppen, aerobics en oja ook nog hardlopen

2011-05-21T12:34:00.000+02:00

Een heerlijk zonnetje stond al aan de hemel toen ik richting AVZ fietste. Het wordt een mooie dag vandaag! En door een beetje wind, is het ook nog eens heerlijk hardloopweer. Toen ik aankwam bij AVZ, stonden de rekken van Runnersworld al klaar, die vandaag verkoop hielden. Aan de herenkant was het nog opvallend stil maar aan de dameskant stonden de dames al zenuwachtig tussen de kleding te kijken. Ik had nog wat tijd over dus heb meteen mijn slag geslagen: ik was nog op zoek naar een zwart jasje en een dun zwart shirt, en ja hoor dat hing er tussen, meteen maar aangeschaft, dan ging het in ieder geval niet aan mijn neus voorbij. Ondertussen was het 9 uur geworden, tijd voor de training. Alle groepen gingen naar buiten maar Carolina bleef, voor de mensen die de fittest deden, op de baan. Vandaag doen we een korte warming-up en loopscholing zodat we lekker vroeg de rekken van Runnersworld kunnen induiken, vertelde Carolina. De warming-up was inderdaad wat kort maar niet minder intensief, het leek wel alsof er een aerobicsclubje aan het trainen was: stap tik stap tik, naar voor naar achter, links en rechts......en toen iemand van achteren riep: we missen alleen nog muziek, begon Michel spontaan een gouwe ouwe van de zangeres zonder naam te zingen, de sfeer zat er dus goed in. Na een korte loopscholing begonnen we aan het programma van vandaag: 10-10-10-4 met 3 minuten rust tussendoor. Het ging me goed af, je merkt toch dat het dit jaar allemaal een stuk makkelijker gaat dan vorig jaar toen alles nog nieuw voor me was. We waren mooi op tijd klaar: op naar de kledingrekken, maar er waren meer groepen op het idee gekomen om wat eerder terug te komen dus was het alsnog druk. Gelukkig had ik mijn inkopen al gedaan en was ik sterk genoeg (er hingen veeeeel leuke dingen) om de kantine in te lopen voor een bakkie thee en daarna op de fiets, voldaan naar huis te fietsen....

p.s.

2011-05-18T13:17:00.001+02:00

Ik ben patricia en loop dit jaar bij Rudy, dus 1a. Voor de volgende blog zal ik er een foto bij doen dan is er een gezicht bij het verhaal groetjes

rondje westenwind

2011-05-18T07:17:00.002+02:00

Na een iets te drukke week, met allemaal leuke dingen, gister weer naar de baan geweest. Omdat ik een aantal keer gemist had was ik bang dat ik minder lang zou kunnen lopen dan de groep. Dat viel gelukkig mee. 30 minuten lopen kan ik wel. Alleen loopt de groep iets sneller dan ik. Gelukkig liep ik niet alleen, en hebben we het hele halve uur wel volgehouden. We gingen richting westerwatering, bij de brandweer garage rechts zo richting westenwindpad. Een lekker rondje. En we hebben gemerkt dat je goed op moet letten waar je je voeten neerzet. Putten en afgebroken paaltjes kunnen er zo voor zorgen dat je in ene lang uit ligt. Gelukkig niemand gewond. Terug op de baan nog even lekker aan de buikspieren gewerkt, en na een rondje masseren lekker een bakkie thee gedronken. Dat is ook een goed moment om te kletsen met de mensen van andere jaren. Op naar donderdag......

Training Jagersveld 14 mei 2011

2011-05-16T21:43:00.000+02:00

Zo, hier dan het eerste bericht op de blog van loopgroep 1A van Rudy!

Vanmorgen moesten we om 9 uur verzamelen in het Jagersveld, om daar lekker ff een stukje te rennen.

Klokslag 9 uur klonk het bescheiden stemmetje van onze trainer om te laten weten dat we gingen beginnen. Allereerst even een opwarmertje, een klein rondje en daarna wat oefeningen.

De twee "hazen" werden uitgekozen en we gingen van start. De bedoeling was een half uur te lopen en dan ongeveer 3 km. af te leggen. Nou dat ging best lukken hoor, wat een groep hebben wij!! Na het "Start to Run" rondje hadden we nog wat tijd over en deden we nog een toegift. Al met al 30 minuten goed volgehouden door iedereen, dat motiveert om toch vooral door te gaan en dan zullen we zien: de Dam tot Dam wordt voor ons "appeltje eitje".

Na het lopen nog lekker een cooling down en om half elf ging iedereen met een voldaan gevoel weer naar huis!

Conny

Ik ben er weer!

2011-05-16T15:07:00.000+02:00

Na 2 weken vakantie, ben ik afgelopen dinsdag weer begonnen met de training voor de Dam tot Damloop. Net als vorig jaar zit ik weer gezellig bij Carolina in de groep en tot mijn grote vreugde zitten er weer een aantal mensen in de groep die vorig jaar ook in 1B zaten. Na de Dam tot Damloop van 2010 heb ik nog tot eind november bij AVZ gelopen maar toen het begon te sneeuwen en te vriezen is de klad er ingeslopen en heb ik tot eind januari niet meer gelopen, ook wel even lekker hoor!! In januari zijn we met een klein groepje weer gestart op de zaterdagmorgen in het Jagersveld, we hebben de Sultanaloop (5km) ook nog gelopen. Ik heb me toen ook meteen maar weer ingeschreven voor het DtD arrangement. Ik heb nog steeds moeite om mezelf ertoe aan te zetten te gaan hardlopen dus dan maar weer gezellig met de club. Afgelopen dinsdsag was ik er dus weer voor het eerst, lekker getraind en aan Carolina beloofd om weer te gaan bloggen net als vorig jaar, dit was dus mijn eerste "korte" blog. Ik hoop dit jaar weer net zoveel plezier te hebben als vorig jaar maar dat gaat vast wel lukken...valt overigens mee met de spierpijn...of had ik dat niet moeten zeggen? Ook zaterdag was ik weer van de partij dit keer werd de training verzorgd door Joyce. Het was een heerlijke training, weer lekker gelachen en toch alweer in totaal een half uur gelopen met 1 of 2 minuten rust tussendoor. Het is best wel weer pittig hoor als je een tijdje wat minder hebt gedaan maar we gaan er weer voor.......

We zijn begonnen !!!! Groep 1b 2011

2011-05-05T09:01:00.003+02:00

De eerste 2 weken van de Dam tot Dam training zijn inmiddels volbracht. Met een middelgrootte groep van rond de 30 hardlopers zijn we vol goede moed gestart met als doel de 16,1 km van de Dam tot Dam te volbrengen.
We hebben een leuke gevarieerde en goed gemotiveerde groep mannen en vrouwen. Iedereen heeft zo'n beetje zijn of haar plekje gevonden en ik ben ervan overtuigd dat we met z'n allen de eindstreep (zonder blessures!!) gaan halen. Uiteraard vergt dit de nodige bloed, zweet en tranen én natuurlijk een stuk discipline, maar óók heel veel plezier met steeds weer een persoonlijke mijlpaal te behalen.

Om elkaar beter te leren kennen en te weten te komen wie die mensen in groep 1b nou eigenlijk zijn zal ik tijdens en na de training wat foto's maken voor o.a. het smoelenboek van 1b.
Ik zet dan in eerste instantie een nummer onder je foto. Indien je jezelf herkent kun je mij een mailtje sturen (adres laat ik nog weten) met je naam en nummer van je foto. Ik wijzig dan het nummer in je naam. Hopelijk zullen op deze manier alle foto's snel voorzien zijn van een naam en kan ik, én je groepsgenoten natuurlijk, de namen uit 't hoofd leren.......

Het zou leuk zijn als we allemaal een steentje bijdragen aan ''onze'' website met leuke verhalen en ervaringen over de trainingen en de loopjes. De ervaring leert dat dit door vele wordt bekeken en gelezen. Ik zal dan ook regelmatig mijn fototoestel meenemen en de website voorzien van leuke kiekjes.

Ik hoop dat we héél véél plezier met elkaar zullen beleven de komende tijd en dat ons doel om de DtD glorieus en met opgeheven hoofd uit te lopen gehaald zal worden! Vol trots zullen we de dan behaalde medaille dragen !!

Met een sportieve groet,
Carolina
(trainster groep 1b)

Hallo Start to Runners

2011-03-13T15:09:00.003+01:00

Zaterdag was de eerste bijeenkomst van Start to Run bij AV Zaanland. Wil je hier vertellen hoe het gaat, al je ups en downs, stuur dan een emailtje naar bas apestaart baseneelco punt nl. Ik vertel je dan hoe je je verhalen en foto's kan plaatsen.

groetjes
bas

op een mooie novemberdag....

2010-11-20T22:57:00.003+01:00

Na de Zaanse Schansloop heb ik eigenlijk nog maar weinig duurloopjes gedaan. Wel ben ik nog een paar keer wezen trainen op de baan maar ik moet zeggen dat de motivatie toch wel een stuk minder is dan voor de DtD-loop. Het is vroeg donker, kil en nat weer en dus niet echt aantrekkelijk om te lopen....Maarja ik heb me inmiddels ingeschreven voor Groet uit Schoorl dus ik moet het toch een beetje bijhouden. Daarom besloot ik om vanmorgen met een aantal van groep 1B te gaan lopen in het Jagersveld. Het weer was heerlijk, samen met Marianne, Martine, Jolanda v.d. Akker, Thea en Francis vertrokken we vanaf Zaansport voor een lekker rondje. Een beetje stroef ging het wel weer in het begin maar al gauw was mijn diesel weer op gang gekomen en ging het lekker. Via het Kalf en Haaldersbroek kwamen we op de Zaanse Schans waar net weer een buslading japanners uitgeladen was die ons enthousiast gadesloeg, sommige maakten zelfs foto's en ééntje legde ons zelfs vast op video, vooral onze achterkant vond hij erg interresant (beeldvullend materiaal!!). Na de Zaanse Schans moesten we achter elkaar lopen want het was aardig druk met auto's die ook nog eens behoorlijk hard reden. Met Jolanda in haar fel roze jasje voorop en Marianne in het knalgeel achterop, ging dat prima. Tot dat Martine een oude leerkracht van school langs de kant zag staan, ze stak gelijk de weg over om deze (voorheen) knappe verschijning even aan te spreken. Na haar korte gesprekje met de man sloot ze weer aan en via de woonboten in Haaldersbroek liepen we naar het Kalf om weer via het Jagersveld aan te komen bij de sportschool. We hadden er 9 kilometer opzitten en het voelde goed! Lekker om te merken dat het er nog steeds in zit. Volgende week naar het Amsterdamse Bos voor een rondje van 10 kilometer.

10-10-2010 De Zaanse Schans Loop

2010-10-11T20:07:00.003+02:00

Precies 3 weken na de Dam tot Dam-loop staat de Zaanse Schans Loop op het programma. Na de DtD-loop heb ik even rustig aan gedaan, heb 2 keer zelf een kort loopje gedaan en ben afgelopen dinsdag weer voor het eerst naar de baan geweest voor een training van Paul. Ik zag dus best wel weer een beetje op tegen de 10km! Er spookt toch weer door je hoofd: kan ik het nog wel?? Stom natuurlijk want het zakt natuurlijk niet zo snel weg, maar toch is daar weer die onzekerheid. Samen met nog wat andere van ons groepje stond ik bij de start. Het was prachtig weer, lekker fris en een zonnetje, dus ideaal voor een lekker rondje lopen. Na het startschot duurde het weer enige kilometers voor ik in het ritme zat, de wind was op bepaalde punten ook behoorlijk straf, maar toen mijn dieseltje weer opgang was, ging het lekker. Bij het 7 km punt stonden de mensen van de Prinsenstichting met de bekertjes water, de mensen waren zo enthousiast dat je bijna niet durfde te weigeren. Na het 8km punt mochten we afslaan naar de Zaanse Schans, waar de touristen vol verwondering naar al die hardlopers stonden te kijken, een enkeling stond te filmen of foto's te nemen. Ook mijn ouders stonden langs de kant, altijd fijn wat support! Na 1 uur hardlopen kwam ik over de finish, waar mijn zoon en man stonden, ik heb mijn persoonlijk record met 5 minuten verbroken, een mooie prestatie dus. Op naar het volgende loopje!!

We hebben het gewoon geflikt!!!

2010-09-20T21:11:00.004+02:00

Ik wilde net mijn blogje gaan schrijven maar zag het uitgebreide verslag van Jolanda en heb er eigenlijk weinig aan toe te voegen: wat een spektakel!!! De emoties die door je lijf gaan, zijn nauwelijks te beschrijven.

Elk jaar sta ik langs de kant bij de Dam tot Dam-loop vol bewondering naar al de mensen te kijken die de 16,1km van Amsterdam naar Zaandam lopen. Altijd dacht ik: dat wil ik toch ook eens meemaken! Dit jaar was een mooie gelegenheid, volgend jaar word ik 40 en vond het wel een mooie aanleiding om het dit jaar te proberen. In maart ben ik begonnen met Start to Run. Ik had nog nooit echt hard gelopen. Het viel niet mee maar na 6 weken liepen wij toch vol trots 3 hele kilometers achter elkaar.

Het hardlopen op zich vond ik nog steeds niet echt geweldig maar de sfeer binnen de groep en bij AV Zaanland is zo goed en de trainers zo enthousiast dat ik gewoon door wilde blijven lopen bij deze leuke club. En daar ging ik dan, elke week een stukje verder. Na mijn vakantie van bijna 5 weken deze zomer, had ik niet gedacht dat ik de 16km nog ging halen. Maar ik pakte de draad weer op en wonder boven wonder ging het nog goed ook. En zondag was het dan eindelijk zover, de dag ervoor heb ik rustig aan gedaan (op zich voor mij altijd erg lastig, stilzitten is niet mijn favoriete bezigheid). Al dagenlang dronk ik niks anders dan liters water (heb het toilet nog nooit zovaak bezocht!) en had al de hele week vreemde kriebels in mijn buik….gelukkig heb ik nog wel goed geslapen de nacht voor DtD-loop.

’s Morgens om half 10 moesten we verzamelen bij de bowlingbaan en daar stond ons groepje een beetje zenuwachtig op elkaar te wachten. Helaas hoorde we dat Carolina er niet bij zou zijn!! Echt heel jammer….en ook belangrijk, wie was nu onze haas??? Nouja het zou allemaal vast wel goed komen. Keurig om kwart voor tien werden we door de pendelbus naar Amsterdam gebracht, er is nu geen weg meer terug alleen nog hardlopend! grapte we in de bus! Nadat we afgezet waren in Amsterdam, ging iedereen zijn of haar weg. Ik had een broodje meegenomen maar kon eigenlijk geen hap door mijn keel krijgen. We kregen een AH tas in onze handen gestopt en zijn die gaan inleveren bij de betreffende vrachtwagen. Op de weg ernaartoe kregen Jolanda en ik een microfoon van AT5 onder onze neus geduwd en werden we geïnterviewd (we dachten meteen aan Carolina die ons verteld had dat dit kon gebeuren). Jolanda vertelde vol overtuiging dat wij eigenlijk van plan waren de DtD-loop in 55 minuten te volbrengen maar nu onze haas er niet was, zou het weleens een uurtje langer kunnen gaan duren. Helaas is ons interview niet uitgezonden op tv, het was volgens mij erg komisch..Nog even snel een eco toiletje bezocht, het is dat ik na al dat water drinken echt moest want vrolijk werd je er niet van. Ondertussen begon het licht te regenen, gelukkig hadden we onze Action regencape meegenomen en als echte kabouters stonden we in het startvak. Hier kwamen we onze mede AV Zaanlanders weer tegen. De rest van het verhaal hebben jullie al gelezen in het stukje van Jolanda, we hebben namelijk samen gelopen. Edwin, mijn man, liep ook met ons mee, hij hield strikt in de gaten dat we niet te hard van stapel liepen en sleepte ons er, op de moeilijke momenten, doorheen. Ik heb 1 dipje gehad, halverwege de rit, verder hebben we genoten, gepraat, meegezongen met de muziek en gelachen naar de camera’s die we onderweg tegen kwamen. Na 1 uur 48 minuten en 28 seconden kwam ik over de finish, een ervaring rijker….of volgend jaar weer meedoe, weet ik nog niet, wel dat ik blijf lopen!

We hebben het gedaan!!!

2010-09-20T12:49:00.003+02:00

YEAH!!!!!!
Het is gelukt! Het is gelukt om de finish van de dam tot damloop te halen. Het was een geweldig moment!

De momenten net voor de finish waren niet geweldig.
Al zo'n beetje 16 km gelopen. Zonder de gebruikelijke haas notabenen! Helemaal op, geen reserves meer, zware benen, geen zin meer, te veel zin om te gaan zitten, bang om na de finish de kledingauto niet meer te halen, geen lippenstift bij de hand voor de finish foto, niet in de “gebruikelijke formatie”, bang om uitgelachen te worden na het interview op AT5, te veel gewerkt afgelopen week, te laat naar bed gegaan, trek in eten, etc. etc. etc. Eigenlijk was ik gewoon moe na zo’n end hardlopen.

De finish.
Maar dan het moment dat ik over de finish kom. Eerst nog ongeloof. Heb ik het echt gehaald? Dan komt langzaam de realiteit terug en zie ik andere 1B lopers lachend naar me toekomen en een high five doen. Nog even in mijn eigen arm knijpen….. Ja warempel….. Ik heb het echt gehaald. De 16,1 kilometer. Netjes doorgelopen. Geen wandelpauzes tussendoor, geen valpartijen gelukkig, niet stoppen bij de waterposten of fruitpost. Langzaam komt het gevoel van euforie naar boven.

Gewoon samen met Sylvia en onze reserve haas Edwin in Amsterdam begonnen, door de tunnel, slingerend door Amsterdam Noord, langs de snelweg, over de Achtersluispolder, dan de lange Zuiddijk op (waar was het rijen dikke publiek dat ons zou dragen), over de brug, de Burcht (het werd nu echt loodzwaar), de hoek om de Peperstraat in.

Vele indrukken.
Jeetje mina, wat doe je als hardloper vreselijk veel mooie indrukken op tijdens deze race. In Amsterdam eerst vele kledingwagens, vele mensen, gekke/leuke outfits. De helft van de mensen is vrolijk. De andere helft geconcentreerd.

Het startvak, met alle deelnemers. Nog even snel een tactiek bepalen. Het praatje, de muziek en de lol die je met z’n allen hebt.

Dan Sophie Hilbrand die ons vak afschiet. Geweldig, daar gaan we dan. Met z’n allen de hoek om, richting IJ tunnel. In het begin van de tunnel is muziek. Wat klinkt dat heerlijk door in de tunnel. Al die mensen in de tunnel. Geweldig om te zien. Ik vergat bijna dat ik moest hardlopen.

Daarna Amsterdam Noord. Her en der staan vrachtauto’s/podia waar muziek zou moeten zijn. Het zal overigens wel aan ons liggen dat men op vele plekken aan het pauzeren was toen we langs kwamen. Maar toch, leuke plekjes om te lopen, mensen op straat, wij die het publiek opzweepten (zou het niet andersom moeten zijn?), vele grappige spandoeken en vooral veel vrolijkheid.

Dan een saai stuk langs de snelweg. Veel wind, weinig publiek. Maar, part of it…..

Dan de Achtersluispolder in. Hier werd het weer wat drukker qua publiek. Mijn mannetje met mijn kleine grietje stonden er ook! Door de vrolijkheid van mijn kleine vrouwtje (bijna 2 jaar) werd ik weer helemaal opgepept en kon ik zeker weer 3 km vooruit!

Het keerpunt
Aan het begin van de Zuiddijk kwam voor mij het keerpunt: een dip waar ik niet meer uitgekomen ben. Ik ging alleen maar langzamer en langzamer. Er waren me hordes publiek beloofd die me zouden dragen. Helaas was het publiek niet in dermate grote getale aanwezig. Ik werd niet gedragen en ploeterde stug door. Zoals Edwin (de inval-haas) al zei: “samen uit, samen thuis”.

Verderop in de Zuiddijk is het drukker. Dat geeft de mens inderdaad weer extra moed. Helaas lukt het dan niet om te versnellen, maar je bent afgeleid en hebt zoveel om te bekijken. Muziek erbij, vrolijke mensen aan de kant, met soms verkeerde opmerkingen. Roept er plotseling iemand vanuit het publiek: “kom op, nog maar 800 meter”! Ondertussen dacht ik “dat zijn 2 rondjes op de baan, hoe ga ik die nog volmaken”?

Daar liep ik over te tobben, ondertussen gingen we de brug op. Onze haas adviseerde: let op een helling, kleine stapjes en rustig aan”. Braaf doe je dat dan. Voor je het weet loop je op de Burcht. Dan de hoek om de Peperstraat in. Daar liep ik de brug op en bedacht me “Jeetje, wat is die finish nog een end weg! Maar nu opgeven is geen optie”. Ik ging stug door. Ik wist nog aan te geven dat Sylvia en Edwin maar aan een goede eindsprint moesten denken. Zelf wist ik er ook nog een minimale versnelling uit te persen. Onderweg nog wat geblesseerde 1B’ers toezwaaiend, die in het publiek stonden. Super dat ze er stonden!!!

Shirtjes ruilen.
Onderweg had Suzanne me er al op geattendeerd dat er ook Verkade shirts in omloop waren. Ik had ze niet gezien. Onderweg waren ze me ook niet opgevallen. Zo’n 50 meter voor de finish zie ik ineens iemand in een Verkade shirt lopen. Mijn volgende kwellende vraag was “is het bij het hardlopen ook een gewoonte om shirtjes te ruilen”? Na een spannende voetbalwedstrijd wordt dat gedaan. Open en bloot voor de camera. Maar bij hardlopen? Hmm…. Wellicht had ik het de beste man gewoon moeten vragen. Wellicht zou dat het begin zijn van een nieuwe hype onder de hardlopers. Helaas heb ik het niet gevraagd. Een extra reden om volgend jaar weer van de partij te zijn!

Tot slot.
Het was echt een hele bijzondere ervaring. Het vreemde is dat ik direct dacht “volgend jaar moet het sneller kunnen”, terwijl ik nog vreselijk aan het uitpuffen was en minimaal aan het rekken en strekken was.

Natuurlijk hadden we dit niet gered zonder de trainingen van Carolina. En de gezelligheid van de groep natuurlijk. Iedereen gaat erg leuk met elkaar om.

Ik moet er nu niet aan denken om deze week te moeten hardlopen. Gelukkig gaan we dinsdag met z’n allen naar de Fabriek. Even gezellig na kletsen en ervaringen uitdelen. Vandaag voel ik allerlei dingen in m’n benen die ik voorheen niet voelde. Het goede nieuws is dat dit doorgaans met een aantal dagen weg is.

De ervaring die ik heb meegemaakt is een blijvende. Ik ben superblij dat ik dit heb gedaan. Ik had dit niet verwacht toen ik een half jaar geleden begon met de start to run en met heel veel moeite mijn eerste 5 minuten aan het hardlopen was op de baan.

Iedereen super bedankt!
Speciale dank voor Edwin! Vooral in het begin de opmerkingen dat we te hard gingen. En later de complimenten dat we goed bezig waren.

Voorbereiding 7 heuvelenloop in Madeira

2010-09-17T09:34:00.000+02:00

Hallo allemaal van groep 1 B,

vanaf een warm en zonnig vakantieadres, Madeira, wil ik jullie allen veel succes en sterkte toewensen bij de komende Dam- tot Damloop aanstaande zondag. Dankzij de goede training van Carolina zal iedereen hem natuurlijk gaan uitlopen en zal iedereen een persoonlijk record neerzetten als hij/zij over de meet komt in Zaandam.
Ik zal dinsdagavond in de Fabriek zijn om al jullie verhalen aan te horen. Anders zie ik jullie wel weer op de training.

Jolanda

Ps. Het hardlopen hier op Madeira krijgt toch een andere dimensie als je ziet hoe steil de heuvels/bergen hier zijn. Misschien kan AV Zaanland een trainingsessie hier organiseren voor de komende Zevenheuvelen loop die in november plaatsvindt.

Oproep voor groep 1b

2010-09-15T11:25:00.000+02:00

Medelopers van groep 1B!
Graag deze week even contact opnemen met:
Hanno
via email:
hanno.klaassen apestaart ge punt com
hanno.klaassen apestaart online punt nl
via mobiel: 06-50749126

Bedankt! Hanno

Zaankanterloop 2010

2010-09-13T18:51:00.006+02:00

Zaterdagmorgen hadden we lekker vrij af omdat we 's avonds de Zaankanterloop gingen lopen. Eindelijk weer een keer tijd dus om bij mijn zoon zijn voetbalwedstrijd te kijken. Na een lekker druk dagje waren we ruim voor 7 uur aanwezig bij AV Zaanland. Het was behoorlijk druk, en ook van onze groep waren er aardig wat mensen aanwezig. Klokslag 7 uur klonk het startschot, ik stond natuurlijk weer te kletsen dus schrok me rot van de knal. Zoals wij dat geleerd hebben van Carolina, startte wij op de buitenste baan zodat de echt snelle jongens in de binnenbaan konden lopen. Net als elke keer gingen we weer veel te snel van start dus moesten we wat gas terug nemen, het gaat ook zo van zelf als je in zo'n meute loopt. Het was behoorlijk benauwd weer dus echt lekker kwamen we er niet in. Gelukkig liep ik met mijn loopmaatje, Jolanda en we sleepte elkaar er weer doorheen. Terwijl wij het vrij zwaar hadden, hoorde we van iedereen die we tegen kwamen dat het bij hun wel lekker ging, dit is natuurlijk fijn voor hun maar eigenlijk hoop je een beetje dat de anderen het ook wat zwaar hebben. Gelukkig stonden er wel wat supporters langs de kant om ons aan te moedigen en dat sleept je er wel weer doorheen. Op 31 minuten kwamen we langs de klok, de eerste 5 kilometer zaten er op. En ook nog wel in een knappe tijd voor ons beginners... Leuk ook dat Carolina er stond om ons bemoedigend toe te spreken. We begonnen aan het tweede rondje, jammer dat je al weet wat je te wachten staat, en ook dezelfde supporters stonden er nog. We hebben het er nog over gehad om via de Zaan, al zwemmend, een stukje af te snijden maar dat hebben we toch maar niet gedaan. Het laatste stuk ging wel weer redelijk en met

1 uur 5 minuten op de klok kwam ik over de finish: een heel aardige tijd terwijl ik liep als een dweil... na het in ontvangst nemen van de prachtige Zaankanter rugzak zijn we rustig dribbelend terug gegaan naar AV Zaanland. Ik heb niet echt lekker gelopen maar ik heb toch weer 10km in de benen. Dinsdag nog een keer naar AVZaanland en dan op naar zondag........

Breakfast run

2010-09-04T22:28:00.004+02:00

Vandaag stond de breakfast run op het programma. Er werd gestart vanaf AVZaanland. Na een korte uitleg mochten we zelf groepjes maken van ongeveer 6 mensen. Samen met Eke, Joke, Jolanda, Jolanda, Erwin, Joni, Josefien, Karin en Daniella ging ik op pad. Ja dat zijn er tien maar wij vonden het wel een gezellig groepje, en: hoemeer ziel hoemeer vreugd zeggen ze altijd! Joke ging voorop met de routebeschrijving in haar hand. Het eerste stuk was ongeveer 4,2km. Via de Westzijde, Dam, stukje Oostzijde, S.Lohmanstraat, Hogendijk liepen we naar Runnersworld. De meeste van ons hadden nog wat stijve kuiten en zware benen maar geleidelijk aan werd alles wat soepeler en ging het lekker. Bij Runnersworld aangekomen kregen we de tweede routebeschrijving mee en gingen vrolijk verder. Via de Provinciale weg en Westerwatering kwamen we weer bij Runnersworld aan. Hier stond een heerlijk bekertje limonade klaar waarna we weer fris verder konden met het laatste rondje. Ditmaal liepen we via de Peperstraat (hier konden we het finishmoment van de Dam tot Damloop alvast een beetje ervaren), Wibautstraat, Troelstralaan, Zuiddijk (hier stonden zelfs al wat supporters) via de Burcht weer naar Runnersworld, waar heerlijke krentenbollen, muslirepen en appels klaar stonden, ook was er wat te drinken. We hadden in totaal zo'n 13km gelopen. Nog een heerlijk wandelingetje terug naar AVZaanland maakte het rondje compleet. Ik vond het een erg gezellige ochtend, heb genoten en sta ook steeds weer versteld van al het enthousiasme waarmee de train(st)ers van AVZaanland elke keer weer alles organiseren. Sylvia

Mijn 15 kilometer

2010-09-01T19:49:00.004+02:00

Jeetje ik baalde wel een beetje dat ik zaterdag niet mee kon lopen met de loop voor hoop, het is toch een beetje een graadmeter van hoe je er op dit moment voor staat. Het werd nog erger toen ik de tijden zag en de verhalen hoorde. Je gaat je dan toch afvragen of je dat zelf ook gaat redden. Ik heb toen besloten om vanavond niet het WUP loopje in Assendelft te gaan doen maar vanmorgen samen met mijn man Edwin, een vervend hardloper, samen een rondje van +/- 15 km te doen. En zo geschiedde het dat wij samen om half 9 van start gingen. Via het Hoornseveld, waar ik woon, langs de A7, via het Kalf, Wormer (waar de pijlen van de loop voor hoop nog op het asfalt stonden), over de Zaanse schans (waar het al behoorlijk bedrijvig was met toeristen), via Haaldersbroek, het Kalf, Kogerveld, Brandweer en Veldpark weer naar mijn huis. De eerste 6km vallen bij mij altijd tegen: stijve kuiten en zere enkels, ik heb 1 keer het gevoel gehad: ik keer om en loop naar huis maar ik zette, tevens door de aanmoediging van Edwin, toch door. En dat was een goede beslissing...het ging eigenlijk steeds beter, ik kreeg op een gegeven moment bijna vleugels. Na 1 uur en 49 minuten achter elkaar hard te hebben gelopen, was ik weer thuis. Ik voelde me eigenlijk nog niet eens zo slecht, had nog wel even verder kunnen lopen zelfs!! Ik ben weer trots op mezelf en zeer tevreden. Ik ben er nu van overtuigd dat ik de Dam tot Damloop ga halen...Sylvia

Mijn eerste hardloopwedstrijd

2010-08-31T17:49:00.002+02:00

Mijn eerste officiële loopje met tijdswaarneming, spannend.

Aangezien ik de laatste weken weinig kilometers heb gemaakt, besloot ik om voor de 9.5 km te gaan. Achteraf gezien had ik waarschijnlijk ook de 15 km, samen met mijn groep 1b, kunnen lopen. Het was prachtig weer ervoor, maar dat is makkelijk praten nu lekker lui achter je pc zittend.

Super dat alle lopers van Carolina zaterdag de 15 km hebben gelopen, klasse, en volgens mij zijn er ook goede tijden neer gezet, complimenten, ben erg benieuw naar de verhalen, maar die hoor ik op de training wel.

Jolanda

Loop voor hoop

2010-08-31T17:39:00.000+02:00

Hierbij de foto's van Pippa van de loop voor hoop 2010

groetjes
bas

Geen dam tot dam voor mij

2010-08-31T17:31:00.000+02:00

Beste Dam tot Dammers,

Tot mijn spijt en zeker mijn eigen schuld heb ik de Damloop afgezegd. Nee geen ernstige blessures gelukkig, maar gewoon te weinig kunnen trainen. Met een verbouwing in huis, 3 kinderen om me heen, werk en andere verplichtingen, is het hardlopen er te vaak bij ingeschoten. Ik zit nog niet op het niveau van vorig jaar, en toen had ik het al zwaar. Ik heb er slapeloze nachten van gehad en het hardlopen ging niet meer ontspannen, dat kan toch niet de bedoeling zijn. Ik wil het plezier in het hardlopen niet verliezen, en heb mezelf nieuwe doelen gesteld. Bijvoorbeeld de Groet uit Schoorl run volgend jaar februari, 10 km. En natuurlijk volgend jaar weer een poging de Dam tot Dam te lopen.

Dus iedereen die wel gaat heel veel succes, geniet er een beetje van, want de happening er om heen is geweldig. Ik sta dit jaar jullie aan te moedigen.

Groetjes Patricia

WUP 2 woensdag 25 augustus

2010-08-26T20:15:00.004+02:00

Gelukkig was het vanavond droog, dinsdag was ik vol goede moed naar de atletiekbaan gekomen maar een windhoos gooide roet in het eten, de training moest helaas worden afgelast. Woensdag had ik van tevoren even op de buienradar gekeken, het zal me niet gebeuren dat ik weer onverrichte zaken naar huis kon keren! Er kwam wel wat regen aan maar het zag er naar uit dat als we een beetje door zouden lopen, we het droog zouden treffen. Beetje dringen dus bij de start zodat we vlot konden starten. Ondanks het bewolkte weer was het toch weer best benauwd met lopen. Na de eerste paar honderd meter voelde ik alweer dat ik me te warm had aangekleed, ik liep dus weer aardig te puffen. Gelukkig stonden er bij de watertoren wat supporters om me aan te moedigen en er werd weer water uitgedeeld, alleen moet ik nog even onder de knie krijgen hoe ik tijdens het lopen uit een bekertje moet drinken, het water viel langs mijn kin op de grond. Gelukkig had ik ook mijn belt mee! Ik had niet het gevoel dat ik mijn tijd van vorige week, 48,07 ging verbeteren aangezien het niet echt lekker ging. Pas na 5km kwam ik er een beetje in. Toen ik bij 7km op mijn klokje keek, zag ik dat als ik een beetje aan zou zetten toch nog wel aardig in de buurt kon komen van mijn eerste tijd. Het laatste stukje leek ik ook wel vleugels te krijgen en kon ik er toch nog een aardig eindsprintje uitpersen met als resultaat een eindtijd van 46,26, bijna 2 minuten sneller als vorige week. Ik ben alweer trots op mezelf en op mijn mede lopers die ook allemaal hun tijd wel hebben verbeterd! Kijken of we volgende week nog een tandje harder kunnen, ik betwijfel het! Helaas kan ik zaterdag niet meedoen met de loop voor hoop. De gene die wel meedoen, wil ik heel veel succes wensen. Ik ga zelf een stukje lopen.

Sylvia

Foto's WUP 1

2010-08-23T07:40:00.000+02:00

Hier zijn de links naar de WUP 1 foto's.

1e warminguploop Assendelft 18-08-2010
Assendelft 18-08-2010
Warminguploop Assendelft - 18 augustus 2010

Groetjes
Johan

14 of 15 km Wijk aan Zee

2010-08-22T13:24:00.005+02:00

Met de training van dinsdag (loopje van 7,5km) en het WUP loopje van woensdag nog in de benen, begonnen we zaterdag aan de 14 km in Wijk aan Zee. Het parcours was best zwaar, veel door het mulle zand en duin op duin af, af en toe door de bossen en maar een heel klein stukje verharde weg. Gelukkig bleef de zon een beetje achter de wolken want ook zonder zon was het behoorlijk warm. Volgens mij heb ik nog geen 1 keer zo gezweten als vandaag (nee het was geen angstzweet!) Carolina begon voorop maar toen er aardig wat mensen achter bleven, is zij wat terug gelopen om deze mensen weer op te pikken. We waren nu met een groepje van 7 en we liepen in een heerlijk tempo. Na een zwaar begin, begon ons dieseltje op te warmen en ging het eigenlijk best goed. Onderweg kwamen we weer heel wat koeien tegen, jammer alleen dat ze boe stonden te roep, dat werkte natuurlijk niet echt stimulerend. Maar goed, we hebben de koeien achter ons gelaten en vervolgde het zware pad. Jolanda vroeg zich ondertussen af waarom ze zich vanmorgen niet gewoon verslapen had? Dan had ze zichzelf dit niet hoeven aandoen!! Gelukkig voor haar ging het later gewoon lekker en begon ook haar diesel te werken. Op het punt waar wij dachten: zijn we er nu eindelijk, stond Gitta ons op te wachten met de motiverende woorden: nog 3 kilometer, zet em op!! Ohhhh nog maar 3 kilometer!! Dat schiet op. Bij elke bocht en na iedere heuvel (leken wel steeds hoger te worden) keken we hoopvol of we de parkeerplaats zagen maar helaas het stuk was toch nog wat langer dan de drie kilometer van Gitta!! Maar we gaven ons niet gewonnen en zijn door blijven lopen (ookal zei een stemmetje inons hoofd af en toe heel hard: ik wil niet meer!!). Uiteindelijk kwam daar dan toch de parkeerplaats in het zicht!! Jammer dat Carolina nog niet binnen is, zeiden wij tegen elkaar, zij was immers een heel eind terug gegaan en we hebben haar niet niet meer voorbij zien komen. Tot onze stomme verbazing zagen we haar daar toch staan, met thee!?!!?.....een fatamorgana dachten we nog, we waren immers allemaal een beetje moe en leeg en dan zie je wel eens rare dingen...maar nee het was haar echt. Bleek ze een verkeerde weg in te zijn geslagen waardoor de route 12km was in plaats van 14km (had zij even geluk!! of wist zij dit stiekem?) Wel lekker was het dat er nu al een koppie thee op ons stond te wachten. Dat hadden we wel verdiend! We hebben gewoon 2 uur achter elkaar hard gelopen en of het nou 14, 15 of 16 kilometer was, we hebben het geflikt en we zijn reuze trots op onszelf!! Laat de Dam tot Damloop maar komen, wij zijn er bijna klaar voor.....Jolanda, Suzanne en Sylvia

Zo, de eerste WUP van 7,5 km zit erop!

2010-08-19T16:01:00.001+02:00

Zonder Carolina
Stiekem was ik toch wel een beetje zenuwachtig vlak voordat we moesten starten. Het is toch wel heel anders, zo zonder Carolina, waar we lekker achter aan kunnen lopen en die het tempo voor ons bepaalt. Nu moeten we zelf ons tempo bepalen en dat voelt toch héél anders. En een wedstrijd met startnummer op je buik voelt toch wel echt anders dan een gewone training.

Rustig beginnen
Ik ben heel rustig begonnen. We liepen samen met een aantal anderen van ons groepje. Tijdens de eerste kilometer had ik het erg zwaar, maar dat heb ik eigenlijk altijd in het begin. Ik heb altijd even nodig om op te starten, een soort diesel dus. Maar als ik dan eenmaal op gang ben......

Af en toe iemand inhalen

Daarna ging het eigenlijk erg lekker. De eerste 5 km heb ik het rustig aan gedaan. Ik wist niet wat ik moest verwachten en hoe goed ik het vol zou houden. Rond de 5 km (opeens zag ik dat de resterende afstand op de grond aangegeven werd – dat had ik nog niet eerder gezien) kreeg ik er erg veel zin in en ben ik samen met Jolanda wat sneller gaan lopen. We hadden het best zwaar, maar we wilden zó graag! Af en toe haalden we een loper in en dat gaf een enorme kick!

Schitterende prestatie
Uiteindelijk heb ik mijn eerste WUP gelopen met een tijd van 50.31 minuten. Best goed voor een eerste keer en ik ga proberen om mijn tijd te verbeteren!
Geen idee of dat lukt, want we hebben nu al zo snel gelopen. Maar ik ga ervoor!

The day after
Nu, de day after, heb ik toch wel wat spierpijn en vermoeide voeten. Maar het voelt zo goed! Ik begin echt verslaafd te raken aan dat hardlopen! Wie had dat gedacht.....

Nog een keer!
Op naar de volgende WUP en naar de 15 km van aanstaande zaterdag!
Maar eerst nog maar even uitrusten....

Groetjes, Suzanne Verkade
Groep 1b

Time goes fast...

2010-08-19T12:46:00.001+02:00

Ja... De tijd gaat nu toch wel heel snel. Nog een weekje of vier en dan moet het toch gebeuren!

De dwang (van jezelf dus) om toch beslist die 2 keer te gaan lopen in de week, je doornat laten regenen en dat nog lekker vinden ook.

Ja… dat zal toch te maken hebben met de loopgekte ( of is het de overgang?), want ik heb toch echt een hekel aan nat haar!

Maar... wat grappig, dat een sport die ik altijd verafschuwd heb, me nu zo in de ban heeft.

Begonnen met 2 minuten en kijk nu. Super gezellig met de groep. Allemaal pijntjes en dingetjes, maar die horen er nu eenmaal bij, heb ik me laten vertellen.

Volgens Carolien, onze bezielende trainster, lukt het ons en daar vertrouwen we dus ook helemaal op.

Het gaat ons lukken, niet met 2 vingers in de neus, maar we zullen de eindstreep wel halen, toch?????

Succes allemaal,
Martha ( gele jackie)

11 km in 't Twiske

2010-08-11T12:13:00.003+02:00

Gisteravond stond er een "loopje" van 11 km op het programma, in het Twiske. Jammer genoeg hadden we regen. Door de vele spetters op mijn bril kon ik helaas niet optimaal genieten van de omgeving.

Ik ben erg rustig begonnen. Op ongeveer de helft van de loop ben ik 2 dames uit ons groepje "kwijt" geraakt. Ik liep nog met een andere dame en begon me een beetje zorgen te maken. De groep voor ons was in geen velden of wegen te zien. Aangezien ik de weg niet zo ken in 't Twiske (met de vele zijpaden en kruisingen) durfde ik niet zo goed te gaan versnellen. In mijn eentje zou ik vast en zeker verdwalen!

Versnellen
Even later stond Carolina aan de zijkant en ze gaf aan "til je knieën eens op, het lijkt wel snelwandelen". Helemaal gelijk! Ik weet van mezelf dat als ik echt te langzaam loop ik ga sloffen. Direct door de volgende bocht heen zag ik 3 dames lopen. Daardoor kreeg ik de prikkel te gaan versnellen.

Versnellen, pfff, daar moest ik toch even aan wennen (zucht, hijg, kreun). Uiteindelijk kon ik een paar dames inhalen die net een stukje gingen wandelen. Steeds zag ik weer 1 of meerdere mensen voor me lopen, waardoor ik steeds sneller leek te gaan. Met de versnelling heb ik toch diverse mensen ingehaald.

finish
Uiteindelijk zag ik de grote groep een eindje voor me lopen. Ineens waren ze ook weer weg. Al die bochten ook! Ik had mijn zinnen gezet om een van de achterblijvers van de groep in te halen. Plots was ze weg. Ik had al een van de sportvelden gezien, maar had geen flauw idee of we daar nog om heen zouden moeten slingeren of niet. In elk geval was de finish in zicht. Ik ging nog een keer versnellen en liep in volle snelheid bijna het pad naar de parkeerplaats voorbij, waar de grote groep net begon aan de cooling down. Geweldig! Ik kon zo aanschuiven.

Al met al heb ik toch heerlijk gelopen en heb ik de 11 km in één keer uitgelopen, in 1 uur en zo'n 16 minuten. Wederom iets om trots op te zijn. Op naar de 17 km van aankomende zaterdag! Hopelijk regent het dan ook, want de regen lijkt wonderen te doen.

Jolanda

Even voorstellen Jaap uit groep 1b

2010-08-11T09:42:00.001+02:00

Even iets over mezelf, ik ben begonnen met lopen bij de start van het Dam tot Dam arrangement, ik had me ingeschreven voor "Start to Run" na verleden jaar november te zijn geopereerd aan mijn binnen Meniscus van mijn linkerbeen. Het "Start to Run" programma heb ik door griep, hooikoorts en dergelijke niet kunnen volgen, geen goed begin dus.

De eerste blessure, shin splint
Dan maar starten met het Dam tot Damloop arrangement, na enkele weken van trainen, 3 maal per week begonnen de klachten al, ik kreeg pijn na de loopoefeningen aan mijn scheenbenen, mijn shin splints begonnen op te spelen. Als je daar met de lopers over praat komen gelijk ook anderen die zeggen ook wel last te hebben maar dachten dat het normaal was, gewenning etc. etc. Na advies van Bert Romeijn (trainer loopgroep 2b) die aangaf welke oefeningen ik kon doen en hoe de zwellingen te koelen en tijdens de trainingen luisteren naar je lichaam en niet alle oefeningen mee doen ging het meteen al een stuk beter. Ik ging niet meteen met sprongen vooruit maar ik kon weer lopen, dit heeft echter niet heel lang geduurd.
Hier kan je meer informatie vinden over shin splint

De tweede blessure, knieproblemen
Na de shin splints, die overigens op dit moment helemaal niet meer op spelen, kreeg ik pijn aan mijn knie, de aanhechtingen van mijn bovenbeenspieren waren flink geïrriteerd, hardlopen was geen optie, gewoon lopen was al bijna niet te doen. Ik moet toegeven, ik was zeer teleurgesteld, voor mijn gevoel was het nu klaar, hardlopen en dan met name de Dam tot Dam loop was voor mij niet meer haalbaar.
Na een aantal therapie sessies bij Piet de Jong en een aantal weken rust, vakantie en dergelijke, gaat het optimaal.

Blessurevrij
Het lijkt erop dat ik dan toch eindelijk terug ben en pijnloos kan hardlopen, niet al te hard natuurlijk, het hoeft niet stuk. Gisteravond (10 augustus) heb ik dan toch eindelijk voor het eerst een duurloopje van 11 Km mee kunnen lopen, Carolina onze trainer bij ons (Suzanne, Hanno en mij) om het tempo aan te geven, het was een heerlijke avond, goede temperatuur om te lopen ca. 19˚ en een druilerig regenbuitje (dat wel steeds harder ging). Kortom volgens mij de ideale omstandigheden om te lopen.

Mijn loopfeestje
En wat ben ik trots dat ik het zonder kleerscheuren heb volbracht, dat het me misschien toch nog gaat lukken, natuurlijk met de steun van onze trainer. En mensen wat is het leuk om met zoveel mensen te lopen, ik kan alleen maar zeggen dat het voor mij een feestje was, hoeveel feestjes zullen er volgen?

Groetjes Jaap
Loopgroep 1b

Slecht nieuws van de fysiotherapeut

2010-08-04T10:54:00.000+02:00

Beste medelopers,

Helaas voor mij dit jaar geen Dam tot Damloop.
Moet van de fysiotherapeut rust nemen en max. half uur wandelen of fietsen per dag.
Mijn knieën zijn overbelast.
Als e.e.a. weer hersteld is mag ik maximaal 3 tot 5 km. lopen per keer, dat schiet dus niet op. Baal hier enorm van.
Ik kom natuurlijk wel 18 september om jullie aan te moedigen !!

Groetjes Tanja
loopgroep 1B

Kakkers en mooie auto's in Holysloot en Zunderdorp

2010-07-27T13:03:00.005+02:00

Zaterdag in Amsterdam Noord gelopen en dat was een leuk "rondje". Carolina was helaas niet mee, maar goed, we hadden Rudy en Paul.

Kakkers en mooie auto's in Holysloot
Het eerste stuk was eigenlijk wel een beetje saai, maar goed, niet alles kan leuk zijn. We kwamen weer op plekken waarvan ik dacht bestaat deze dorpsnaam ook??
Holysloot, Zunderdorp.... Hardlopen doet dus ook nog wat voor je topografische ontwikkeling! Ze hebben er zelfs een golfbaan! Even kwijlen bij de mooie auto's en even kotsen bij de kak mensen.. maar goed, die moeten er ook zijn en eerlijk gezegd, heb ik een keer een clinic gedaan en dat was eigenlijk best leuk. We hebben weer heerlijk gelopen en het was toch weer 11 km voor Floor en mij. We namen de lange route terug i.p.v. de meute te volgen, en ja dan loop je iets verder. Het gaf wel een kick om nu eens helemaal zonder stoppen 11 km te lopen! Ik ben eigenlijk best wel een beetje trots op mezelf en de rest van de groep, vooral op een bepaald persoon.(als ze dit leest snapt ze we dat ik haar bedoel!) Dit was voor mij even de laatste zaterdag want ik ga lekker op vakantie maar wel met de schoentjes mee!

Vanavond niet bij de training
Vandaag, dinsdag dus, ga ik nog even in Nederland lopen voordat ik naar Italië ga. Ik was van plan om vanavond te gaan lopen maar heb nog zoveel te doen dat ik maar besloten heb om vanmorgen te gaan lopen. Om toch een beetje te weten hoeveel km ik loop heb ik maar 5 rondjes molen gelopen. dus 5x 2,5 km! Ik heb het in 1 uur en 30 minuten gelopen, dus dat moet nog even harder als ik in 2 uur wil binnen komen met de Dam tot Dam. Maar toch, het is goed dat ik het gedaan heb en als je me 24 april had gezegd dat ik nu 12,5 km kon lopen was mijn mond waarschijnlijk wijd open gevallen.
Ik wens iedereen de komende 2,5 week veel sterkte en ik zie jullie allemaal weer op 17 augustus!!

groetjes Annemiek

Rondje Zaandam.

2010-07-18T21:36:00.004+02:00

Op zaterdag 17 juli 2010 gingen we een duurloopje doen door Zaandam. Gelukkig was het niet meer zo heet als de laatste tijd. Dat zou dus relatief makkelijk moeten worden.

We begonnen met zo'n 1,5 km inlopen. Op de parkeerplaats van station Koog Bloemwijk deden we de warming up. Daarna ging het echte werk beginnen. Door Koog aan de Zaan, langs het winkelcentrum, rechtsaf richting rotonde, dan direct links af voor het rondje Molen (waar ik het een stuk erg lastig begon te krijgen maar vlak achter de kopgroep kon blijven), daarna links af onder de tunnel door, langs het politiebureau (waar we even stil stonden om de weg over te kunnen steken), dan rechtsaf de Guisweg op richting Provincialeweg. Gelukkig ging de spoorwegovergang dicht, zodat ik even iets kon uitblazen. Vervolgens de Provinciale weg over en daar gingen we weer verder: via de Parklaan weer naar de Guisweg, waar we voor de brug rechtaf gingen, de Hogestraat in. Vanaf hier gingen we alsmaar rechtdoor (wat 5 verschillende straatnamen oplevert).

Bij het stoplicht met de Paltrokstraat/Leliestraat stonden we wederom even stil om de weg over te kunnen steken. Zat ik eindelijk net lekker in mijn ritme.... grrrrr.
Een dame uit groep 1C zei dat het goed is om tijdens je loop ook zo nu en dan stil te staan en dan weer opgang te moeten komen. Volgens haar kan dit bij de Dam tot Damloop ook maarzo voorkomen. Bijvoorbeeld bij het water. Hmm, handig dus, maar ja, voor je weer terug bent in je ritme....

Het laatste stuk van de Westzijde wist de groep er nog een eindsprint uit te persen. Het tempo liep op naar 11 km/uur. Moe maar voldaan kwam ik aan bij AVZ. We gingen heerlijk aan het hek hangen en deden een cooling down, gevolgd door een bakkie thee.

Wat raar dat je met veel moeite aan een loop kunt beginnen, en na zo'n 6 km dan toch in je ritme komt. Al met al een lekkere 9,2 km gelopen. We beginnen er al aan te wennen. Nu rustig afwachten of we dinsddag en donderdag weer op de baan terecht kunnen, of dat we duurlopen van een kleine 10 km blijven doen. Wie had dit half maart gedacht?

Hardlopen om collega's te leren kennen.

2010-07-16T15:02:00.003+02:00

Vandaag merkte ik dat hardlopen ook goed is om collega's te leren kennen. Andere collega's die je zelf alleen maar kent van mailen en bellen weten vervolgens ook ineens dat je aan het hardlopen bent.

Afgelopen zaterdag bij het rondje Spaarnwoude ging ik carpoolen met een aantal dames. Tijdens de rit kwamen we erachter dat de man van een van de dames een collega van mij is.

Het toeval wil dan altijd dat je elkaar binnen een paar dagen aan de telefoon krijgt. Wat een grappige reactie opleverde: "goh, je zat afgelopen zaterdag nog bij mijn vrouw in de auto!".

Even later had ik contact met een andere collega de spontaan riep: "heej wat leuk, je doet aan hardlopen!".

Ik had niet verwacht dat hardlopen zo'n sociale sport zou zijn.

Rondje van 9 km door Spaarnwoude

2010-07-11T15:39:00.007+02:00

Al dagen is het tropisch warm en ook vandaag, zaterdag 10 juli, is het 's morgens vroeg al niet uit te houden. Toch gaan we op weg naar Spaarnwoude voor een rondje van bijna 9 km. Samen met Karina ga ik met de auto rechtsreeks naar de verzamelplek toe. Mijn navigatiesysteem raakt halverwege dusdanig in de war (misschien heeft 'ie ook last van de warmte) dat we uitkomen aan de andere kant van de golfbaan, we zitten dus helemaal verkeerd! Gelukkig vinden we op eigen kracht toch de juiste weg en zijn we nog op tijd bij het verzamelpunt: info boerderij zorgvrij. Met klotsende oksels en het zweet op het voorhoofd beginnen we aan het rondje. We gaan het rode pad volgen dat is ongeveer 8 a 9 km. Goed opletten zegt Peter, want de stickers vallen niet altijd op, bovendien zijn er wat veranderingen in het parcours omdat er wat bruggetjes worden vervangen. AVZ heeft kleine stukjes schilderstape op de borden geplakt om toch het rondje te maken. Nu moesten we naast het letten op paaltjes en oneffenheden ook nog letten op de kleine stickertjes! Dit was voornamelijk de taak van de koplopers en die hebben voortreffelijk opgelet. Tenminste, bij onze groep wel. Nadat we enige tijd hebben gelopen wordt eerst Carolina en daarna Peter gebeld door Rudy, hij is de weg kwijt geraakt (stickertje gemist?). Met de hele groep wachten wij op de verdwaalde groep, maar dit gaat wel wat lang duren dus gaat onze groep alvast verder. Afkoelen zullen we niet doen, maar van dat wachten word je ook niet blij. Het is een leuke route met verschillende ondergronden, langs het water en tussen de bomen. Het gaat mij ondanks de warmte goed af vandaag. Dat geeft een goed gevoel! Na 9 km komen we aan bij de parkeerplaats van de info boerderij. Gelukkig is de verdwaalde groep ook goed aangekomen. Lekker een bakkie thee en een koekje en we kunnen weer met een tevreden gevoel naar huis. Lekker douchen en languit in de tuin!

Geiten, zwemmen en stroopwafels in Wijk aan Zee

2010-07-04T12:08:00.002+02:00

Gisteren stond Wijk aan Zee op het programma. Bij vertrek om kwart over acht wees de thermometer al 25 graden aan dus het beloofde een lekker warme loop te worden. De afstand was van tevoren niet bekend. Wijk aan Zee is bekend om het verdwalen, dus zou het weer met 12 km op het programma maar door verdwalen 17 km worden? Het was in ieder geval duidelijk dat het zwaar zou worden, door de hitte en eventueel door het overwinningsfeestje van Oranje, gisteravond. Bij de eerste splitsing was er al discussie, rechtdoor of toch rechtsaf? Gelukkig wist Bert de weg.

De fans van Bert
Na 2 km heuveltje op, heuveltje af, kwamen we op de warming up plaats terecht waar Bert de warming up zou doen. Tijdens de warming up is het altijd gezellig en wordt er veel gekletst. Deze keer kregen we gezelschap van wat duingeiten die schreeuwden om Bert's aandacht, Bheeert, Bheeert, we willen meedoen. Gelukkig is Bert wat gewend en begon rustig aan de warming up. We waren net begonnen toen Rudy met zijn groep eraankwam. En hoe meer zielen hoe meer vreugd dus met groep 1b, 1c, 2a, 2b en 3 de warming up gedaan en daarna weer vrolijk op pad gegaan. Als afscheid riepen de geiten ons nog na, Bheeert, Bheert verlaat ons niet!

Blote piemels op het strand
Na de duinen kwam het strand en gelukkig bleek toen dat we geen afslag hadden gemist. We waren niet de eersten op het strand. Ik weet niet of we langs een stukje naaktstrand liepen of dat de mensen dachten dat ze zo vroeg ongestoord naakt konden lopen. Daardoor hadden wij wel weer leuk uitzicht, namelijk bruine piemels en blote borsten.

Blote piemels in het centrum
Dat het niet altijd leuk is om blote piemels te zien bleek wel op vrijdagavond Ik woon in het centrum van Zaandam wat op zich leuk wonen is. Maar met deze hete dagen, en met de overwinningsroes van de wedstrijd tegen de goddelijke kanaries, is het soms wat minder. Want toen ik thuiskwam kon ik mijn fiets niet wegzetten, twee personen blokkeerden de ingang. En om dan een wildvreemde blote piemel voor mijn voordeur te zien is niet mijn idee van de overwinning vieren. Het meeste verbaasd was ik nog dat ze een stapje opzij deden en vrolijk verder gingen. Nog verbaasder werd ik toen ik terugkwam en ze nog steeds bezig waren en het meisje met haar vriendin aan het bellen was. Ja ik kom zo.... Nou moe, het moet niet gekker worden!

Afkoeling
Maar nu weer terug naar de training. Het strand was zoals gewoonlijk warm en lang. Maar na het laatste stukje strand kon er gezwommen worden. Ik ben normaal een koukleum, maar nu was het zalig om af te koelen. Door die duik zag ik de laatste kilometer naar de auto weer helemaal zitten, zelfs met zanderige voeten!

Koekjestest Stroopwafels
Na de training was er zoals gewoonlijk thee en de koekjestest. Bij Dirk van den Broek had ik 3 soorten stroopwafels gekocht. En deze keer was het een echte blinde test. Je kon niet 'verleid' worden door de verpakking. Alledrie de soorten zaten in witte bakjes met een nummer erop. Nummer 3 was het meest favoriet, strak gevolgd door nummer 1 en nummer 2 was maar favoriet bij 2 mensen. De uitslag is verrassend. De goedkoopste was volgens velen dus het lekkerst. Nummer 1 was Bakker Bollebof (1,59 EUR voor 10), Nummer 2 was Maître Jean Superior (1,29 EUR voor 10) en Nummer 3 was Goudse stroopwafels (0.76 EUR voor 12!). Nummer 1 werd vooral geroemd door de karamelstroop dat lekker dik en veel was, nummer 2 commentaar was, droog, geen smaak en nummer 3, echte stroopwafel smaak. Hieruit blijkt dat de duurste niet altijd de lekkerste is.

Dinsdag Jagersplas 19:00
Aanstaande dinsdag moet Nederland weer voetballen. Om toch te kunnen trainen en de wedstrijd te kunnen zien start de training om 19:00 en is om 20:00 weer afgelopen zodat iedereen weer op tijd voor de buis kan zitten.

Tot de volgende training,
bas

Foto's van Wijk aan Zee

Wijk aan Zee 9 km

2010-07-04T08:43:00.006+02:00

Zo ik probeer ook maar eens om een stukje te schrijven. Hier komt dus mijn verhaal van een zware zaterdag ochtend, en zwaar was ie!!

Geen plaspauze
Na een week niks gedaan te hebben door allerlei nare omstandigheden, gingen we vandaag naar Wijk aan Zee voor de 9 kilometer. We gingen meteen van start dus niet zoals gewoonlijk eerst een inloop kilometertje maar meteen aan de bak. Sommigen vonden dat wel jammer, want eigenlijk moest er nog even geplast worden..... Carolina zal het vast gezegd hebben, maar ja al die dames onder elkaar :-)

Regenbui of niet?
Het was bewolkt en eerst dacht ik we krijgen straks nog een bui. Hoe dichter bij het strand hoe zonniger het werd. Bij het strand aangekomen moesten we even wachten op de achterblijvers dus de dames die moesten plassen namen het er even van en natuurlijk was daar Carolina weer met haar camera!! dus sta ik er weer eens charmant op. Na de plaspauze zijn we het strand op gewandeld en beneden aan gekomen begonnen we weer met hardlopen. Pfff wat is dat zwaar zeg!!! Ik ben helemaal niet zo een sporter, maar hardlopen vind ik heerlijk. Als ik het altijd over het strand zou moeten doen dan bedank ik, denk ik???

Zoef, zoef de trainers
Door verschillende peptalks van de trainers ben ik toch met een sukkeldrafje weer gaan rennen. Maar hoe konden ze nou voorbij ons komen? Ze waren toch echt eerder gestart als wij???? Vlak voor de opgang naar de parkeerplaats werd gewacht totdat iedereen er was. Degenen die moesten wachten namen als beloning een duik in de zee!! Dit geloven ze echt niet hoor thuis, dus hup op de foto. Tja ik moet toch bewijs hebben dat ik, die normaal met 1 teen in het water al afgekoeld is, opeens een duik in de Nederlandse zee neem, en niet eens de tijd neemt om door te komen. Na het zwemfestijn gingen we weer naar boven om de laatste meters te rennen naar de auto. Daar hebben we een korte cooling down gedaan en toen was er thee!!! en stroopwafels voor Paul..

Ik ben weer trots op mezelf, en op de hele groep dat we dit weer gepresteerd hebben op zo'n hete dag!!!

Sportieve groeten van Annemiek

9 kilometer in Wijk aan Zee

2010-07-03T17:49:00.008+02:00

Na de fantastische overwinning van het Nederlands elftal gingen wij vandaag voor onze eigen overwinning in Wijk aan Zee: 9 kilometer stond er op het programma. Ingesmeerd met factor 50 en behangen met 4 flesjes gevuld met Aquarius sportwater, ging ik van start. Carolina ging voorop en wij volgden in gestaag tempo. Het eerste stuk was een lange weg met hier en daar een koe en wat koeienvlaaien. Hier was geen vals plat maar opvallend plat, we gingen af en toe aardig omhoog en weer omlaag. Gelukkig was het nog een beetje bewolkt want in de gloeiende zon, was het nog veel zwaarder geweest. Na 5 kilometer kwamen we aan bij de strandopgang. Hier werd even gestopt zodat de achterblijvers weer konden aansluiten en de mensen die nodig moesten, konden hier even de blaas legen, wat voor heel grappige beelden zorgde!! So far so good, maar nu kwam het strand, jee dat was echt heftig!!! Over het strand moesten we een afstand van 3 kilometer afleggen, lijkt goed te doen maar het viel enorm tegen. We liepen over een klein strookje en je zakte af en toe behoorlijk weg en natuurlijk loop je enorm scheef, mijn lichaam vond het niet fijn, bovendien kregen we nu ook behoorlijk last van de warmte. Onderweg werden we opgeschrikt door wat naakte mensen die langs de vloedlijn stonden (we kwamen namelijk eerst over het naaktstrand). Na een hele kleine wandelpauze en wat bemoedigende woorden van Bert, Claudia en Sigrid, haalde we het einde...maar het was wel op onze wenkbrauwen....bij het eindpunt op het strand konden een aantal mensen het niet laten om de zee in te duiken, dat zag er "leuk" uit, sommige gingen namelijk gewoon in bh en slip het water in. Ik heb het niet gedaan, was vooral bang dat ik mijn schoenen niet meer aankreeg. Na de zwempret liepen we verder naar de strandopgang en zijn we naar het start/eindpunt gelopen. Op de teller van Erwin kwamen we uit op 9,6 km, voor hem een rede om nog even 4 rondjes over het parkeertereintje te rennen zodat hij op 10 kilometer uitkwam! Nog even een cooling down, kopje thee en speculaasje en we konden weer vertrekken richting Zaandam. Ik vond het zwaar vandaag....over het strand lopen is niks voor mij, maar ik ben wel weer een ervaring en overwinning rijker.

Circuittraining kracht/snelheid

2010-07-02T13:44:00.004+02:00

Eigenlijk is het veel te warm om achter de laptop te zitten maar ik doe het toch maar even. Gisteren was het ook ontzettend warm weer, mede daardoor en de diploma uitreiking op verschillende scholen denk ik dat het kwam dat we maar met een klein groepje waren op de atletiekbaan, ik heb er 16 geteld van onze groep! Ik had me de hele dag al een slag in de rondte gedronken aan het water en vervolgens het toilet ook veel gezien die dag!! Maar veel water drinken voor de training dat was verstandig om te doen, had Carolina eerder verteld dus dan doe ik dat!! We begonnen met drie rondjes inlopen, na het eerste rondje voelde ik het zweet al van mij af gutsen en mijn hoofd leek wel een tomaat ook mijn benen voelde al behoorlijk zwaar. Maar ik heb volgehouden, gelukkig had ik mijn belt om en kon lekker wat vocht bijtanken. Na de warming-up en loopscholing vertelde Carolina met een brede grijns (lees: dat wordt een pittig half uur afzien) dat we een leuk circuitje gingen doen. Na de uitleg, die wij overigens niet gevolgd hebben omdatwe te druk aan het praten waren met elkaar, gingen we aan de slag. Het circuit was leuk opgezet maar inderdaad best pittig. Vooral de oefening waarbij je de bal over moest gooien viel zwaar tegen, of kwam het soms omdat Marcella en ik een drie keer zo'n zware bal hadden dan de rest? Aan het einde van de circuittraining merkte je dat iedereen wat moe was en viel er af en toe een speer, hekje of persoon om (of kwam het door de hitte). Al met al was het weer een leuke training. Carolina heeft heel wat foto's gemaakt waar iedereen van zijn of haar beste kant te zien is (ahum). Die staan al op de site zag ik. Na de cooling-down gingen we vermoeid maar voldaan naar huis. Zaterdag 9 kilometer in Wijk aan Zee, dat wordt afzien denk ik in deze hitte.....ben alweer druk water aan het drinken......

Patricia's 45 minuten

2010-07-02T11:34:00.005+02:00

Niet mee naar Geversduin
Ja dat was wat. Op het trainingsschema staat gewoon 45 minuten duurloop. Dat was toch wel even schrikken. Helaas kon ik niet mee met de groep, maar dat wil niet zeggen dat ik niet loop. Dus keurig om 8:30 de deur uit gegaan voor mijn eigen 45 minuten. Het was toen al warm, richting Westenwindpad vanuit Zaandijk. Muziekje in mijn ene oor en de omgeving in de andere....Hee wat een getoeter.....daar ging de hele groep in de auto naar Geversduin. Maar het bewijs is wel geleverd ook al ben ik er niet ik loop wel.

Zwaar, maar toch gelopen
Ik vond het zwaar heb 2x een korte pauze gehouden om af te koelen en de keel te smeren, maar wel de bijna 45 minuten in beweging geweest. Uit mijn sportsband blijkt dat ik niet snel maar wel heel constant heb gelopen.
En ik denk dan maar weer IK HEB HET TOCH MAAR WEER GEDAAN!!!

Patricia

Looptraining te Geversduin zaterdag 26 juni 2010

2010-06-28T20:21:00.006+02:00

45 lange minuten
Vandaag was het dan zo ver.
Op dinsdag 27 april, de eerste Dam Tot Dam training, had ik het al zien staan. Zaterdag 26 juni: 45 minuten hardlopen. Ik bedoel: dat zijn 3 hele kwartieren, 45 maal 60 seconden. Op de 27ste van april, leek dit een onhaalbare barrière. Ik bedoel: 3 minuten vond ik toen ook al erg lang.

Geversduin
Maar goed vandaag was het dan toch de dag van de 45 minuten. Vol goede moed verzamelen bij AV Zaanland, alwaar we met een ware stoet van auto’s richting de bossen gingen. Bij station Westerkoog ging iedereen richting de Communicatieweg behalve 1 auto. Ik zal niet verklappen wie daar in zaten. Uiteindelijk was die ene auto niet sneller, maar konden we wel gewoon meedoen aan het begin van de training. Uiteraard moeten we voor dat we beginnen met de training even met de groep op de foto. Volgens Carolina doet het Nederlandse elftal dat ook, maar ik denk dat het was om later te kunnen controleren of iedereen de bossen weer ontkomen is.

De appels van de warming up
Goed nu konden we dan echt beginnen, na een paar minuten waren we al lekker op stoom gekomen, maar werd er opeens op de rem getrapt. Zo nu eerst even de warming-up. En wij allen maar denken dat de eerste 5 minuten al in de pocket zouden zitten. De gebruikelijke appels werden weer geplukt en de nodige spieren een centimeter of 10 opgerekt en ja hoor de 45 minuten zouden gaan beginnen. In het begin werd er snel gedemarreerd door een aantal lopers. Als peloton is het dan zaak om de kopgroep niet te ver te laten gaan en dat lukte het peloton prima. Na zo’n 30 minuten takje ontwijken, over boom wortels springen en soms beide tegelijk, had het peloton de kopgroep nog steeds in zicht. Toen gebeurde er iets vreemds. De kopgroep viel ineens volledig stil. Wat bleek er lagen in deze lage landen een aantal schotse Hooglanders op de route.

Schotse hooglanders
Een aantal stoere lopers durfde te zigzaggen tussen de horens door, maar het grootste deel van de groep is er met een grote boog omheen gelopen. In het plaatje kan je zien dat we 7,25 kilometer hebben gelopen, maar voor een groot deel kan dit, door dit voorval voor een aantal van jullie ook 9 kilometer zijn. Na dit voorval is het peloton niet meer uit elkaar gevallen en zijn we allen tegelijk de finish over gekomen. Achteraf bleek 45 minuten best mee te vallen, we hebben dus heel goede hoop om straks ook dat stukje van 16,1 kilometer af te kunnen leggen.

Carolina bedankt wederom voor de wijze les.

Groetjes Erwin

Mijn 45 minuten

2010-06-28T19:14:00.005+02:00

Net de blog van Jolanda gelezen en de foto's van Carolina bekeken. Jeetje knap hoor dat iedereen het zo goed heeft gedaan afgelopen zaterdag!! Ikzelf kon helaas zaterdag niet mee rennen. Ik baalde wel een beetje hoor. Maar ik had me voorgenomen om zelf te gaan. Gelukkig is mijn man, Edwin, een fanatiek hardloper dus die ging me er wel doorheen slepen! We zijn zondag vroeg opgestaan, dit in verband met de warmte, en liepen om 8 uur al in het bos. Ik was erg benieuwd of ik het ging halen, zo zonder mijn ploeggenoten. Tussen de bomen was het heerlijk koel en omdat we vroeg waren, kwamen we niemand tegen! Tja wie gaat er ook op zondagmorgen zo vroeg in het bos lopen? De eerste 22,5 minuten voelde ik mijn benen behoorlijk, ik had de dag ervoor ook nog eens 25 kilometer gefietst en ik had de training van donderdagavond natuurlijk nog in de benen. Weer was daar de gedachte van: ik ga het niet halen!! Maar bij het keerpunt werden mijn benen minder zwaar en pijnlijk, ik kreeg nu het gevoel dat ik het juist wel ging halen!! Edwin rende even vooruit en maakte bij de 45 minuten een denkbeeldige finish lijn en daar ging ik, met mijn handen in de lucht over de finish!! Jeetje wat was ik trots op mezelf en ik was niet eens kapot, ik heb zelfs de volledige 45 minuten kunnen praten. Na afloop lekker een douche genomen en 's middags nog 10 kilometer gefietst, sportief weekend of niet?!? Edwin heeft onderweg nog even een fotootje van me gemaakt (zie boven). Op naar zaterdag: 8 tot 10 kilometer, las ik!! Pfffff

De nieuwe mijlpaal: 45 minuten non-stop.

2010-06-26T18:15:00.003+02:00

Afgelopen zaterdag heeft groep 1B weer een nieuwe mijlpaal bereikt: 45 minuten non-stop hardlopen.

Er werd verzameld bij AVZ en vervolgens gingen we in colonne naar de Geversduin. Daar aangekomen werden de groepen opgedeeld. Er werd nog even gecheckt welke kleur route genomen zou worden. Voor Groep 1B werd het de blauwe route van 5km. We gingen eerst op de foto. Gelukkig voor de training, zodat we er allemaal fris en fruitig uitzagen.

Vervolgens begon het inlopen. Tot we bij een mooie kruising met wat ruimte kwamen. Daar werd de warming up uitgevoerd, terwijl diverse voorbijgangers passeerden. De ene werd enthousiast toegejuicht, de ander sloop stilletjes achterlangs en riep nog even dat het er goed uitzag.

Na de warming up begonnen we aan ons kernprogramma: 45 minuten aan 1 stuk hardlopen. Gezien de warmte op dit vroege tijdstip zou het zwaar worden.

En het werd inderdaad zwaar. Het was warm weer. Gelukkig waren we in het duin en hadden we goede bescherming tegen de zon: veel bomen en begroeiing. Daarnaast was de ondergrond ook niet wat we gewend waren: een variatie van hard zand, mulzand, kruisingen met paardenpaden, kuilen, boomwortels, heuvel(tje)s en als klap op de vuurpijl een kudde Schotse Hooglanders die op het pad lagen. Gelukkig weet Carolina overal een oplossing voor te vinden: in rustige looppas dwars door de kudde heen. Voorzichtig werd het voorbeeld van Carolina gevolgd. Eenmaal door de groep met koebeesten heen lag het tempo vele malen hoger. Het leek erop dat iedereen toch bang was voor een achtervolging door de koeien. :-)

Carolina wist het tempo snel omlaag te brengen. We ploeterden moedig door. Op een bepaald moment was er voor de tweede keer lichte paniek in de kopgroep: we waren terug bij de parkeerplaats, maar we hadden nog geen 45 minuten gelopen. Wat nu? Carolina gaf aan dat we moesten blijven rennen. Gewoon het volgende pad in. Na een kort stukje kwamen we bij een speelplaatsje aan. Daar gingen we flink stofzuigen. Rond de boom, achter de glijbaan langs en dat 3 keer. Toen de groep weer compleet was gingen we verder. Op een bepaald moment zijn we omgekeerd en hetzelfde pad teruggelopen. Vlakbij de parkeerplaats zat de tijd erop.

Op het grote grasveld naast de parkeerplaats werd de cooling down gedaan. Vervolgens had Carolina thee geregeld. De jarige onder de groep (sorry, ik ben even de naam kwijt) trakteerde op koekjes. Die konden we goed gebruiken om bij te komen. Carolina: goed geregeld die thee!

De hele groep heeft 45 minuten aan 1 stuk doorgelopen in warm weer met een moeilijke ondergrond. Ondanks dat het redelijk zwaar was, werd er toch flink wat af gebabbeld. Klasse! Iedereen kan (alweer) trots op zichzelf zijn!

Fartlek training

2010-06-24T22:44:00.008+02:00

Jagersplas
Vandaag start de training wat eerder dan normaal en in plaats van naar Amsterdamse Bos gingen we naar het Jagersveld. Dit alles in verband met de voetbalwedstrijd die ons Nationaal team moest spelen en waar wij allemaal graag naar wilde kijken. We zijn dus om 19.00 uur begonnen en de training was dit keer maar een uurtje. Maar het zou een zwaar uurtje worden.

Fartlek
We begonnen met twee rondjes inlopen. Dat ging nog wel. Daarna liet Carolina ons weer kennismaken met iets nieuws: een fartlek training?!? Ik heb het even opgezocht op internet en daar staat: Fartlek is het Zweedse woord voor vaartspel of snel spel. Er wordt in een natuurlijke omgeving gelopen. In de training wordt gebruik gemaakt van de natuurlijke variatie van het terrein zoals heuvels, bosbaden, mul zand etc. En ja dat is precies wat we hebben gedaan en....het was best pittig. Het was natuurlijk ook warm! We hebben gelopen over zand, gras, heuvels, over hekjes gestapt (we konden het niet opbrengen om dat in een hoger tempo te doen), gesprint, estafette gedaan en nog wat van dat soort oefeningen. Carolina stond ons met een fanatiek glimlachje aan te moedigen. Ik moet zeggen dat ik de variatie van de training wel erg leuk vond en je wordt er als het goed is ook nog conditioneel beter van. Het was dus een lekkere training.

Op tijd voor de wedstrijd
Precies om acht uur waren we klaar: wat een timing!! Hup op de fiets snel naar huis voor de wedstrijd, die helaas weer wat tegen viel. Helaas ben ik er aankomende zaterdag niet bij voor de duurloop van 45 minuten, maar ik ga het zelf proberen. Voor iedereen die wel gaat: veel succes!!

Sylvia

3x14 minuten

2010-06-19T16:44:00.006+02:00

Slecht weer?
Het weer beloofde vanmorgen niet veel goeds, het kwam met bakken uit de lucht toen we vertrokken richting AV Zaanland. Daar aangekomen werd het gelukkig wat droger.

Westerwatering met Sigrid
Omdat Carolina vandaag niet aanwezig was, nam Sigrid de training over. Samen met groep 1C gingen we een mooi rondje maken van 3x14 minuten. Via Westerwatering, Westenwindpad, Zaandijk, via de molen bij Smitco, terug via Westerkoog en Westerwatering naar Zaanland. We begonnen met het gebruikelijke inlopen en...het was nog steeds droog! Onder het tunneltje bij Westerwatering deden we de warming-up. De langskomende trimmers en fietsers werden vrolijk begroet! (Denk je een beetje anoniem te kunnen hardlopen, staat daar een hele groep AV Zaanlanders je tegemoet te joelen!!) Tijdens de warming-up was het inmiddels weer gaan regenen maar zodra de bui voorbij was, zijn we aan het programma begonnen, 3x14 minuten. Het begin was weer zwaar, vooral in de benen, kwam het door de training van donderdag of voelde ik toch dat wijntje van gisteravond? Gelukkig gingen de tweede 14 minuten alweer een stuk lekkerder. Wij hingen een beetje tussen groep 1c en 1b in dus dat was wel netjes. Gezellig kletsend maakte wij het programma af, onderweg kregen we 1 flinke bui op ons hoofd en waren we niet alleen nat van het zweten maar ook van de regen. Voldaan en doorweekt kwamen we terug bij AV Zaanland: we hebben het toch weer lekker gered vandaag...nog even een lekker bakkie thee en naar huis voor een frisse douche......

Dank je Sigrid voor de training.

Mijn eigen “2 x 22 minuten”

2010-06-18T16:19:00.006+02:00

Mijn doelstelling van het Start 2 Run programma was het deelnemen aan en uitlopen van de Asics Ladiesrun in Amsterdam op zondag 13 juni. Een hele tijd geleden heb ik mij hier dan ook voor opgegeven.

Maanden geleden wist ik echter niet dat ik eind april door rug- & bekkenproblemen bruut uit het veld zou worden geslagen. Na een vastlopertje op de baan heb ik weken last gehad van mijn rug. Staan, zitten en lopen was echt een serieus probleem. Gelukkig was ik door de hulp van de fysio en een paar strippen pijnbestrijding weer snel op de been. Toch heb ik dik een maand niet kunnen trainen en het is dan ook nodeloos te zeggen dat dit een deuk in mijn conditie heeft geslagen. Juni kwam in zicht, de kans dat ik niet deel kon nemen aan de ladiesrun werd steeds aannemelijker.

Na het rustig aan gedaan te hebben op de baan en zo zoetjes aan weer terug te zijn gekeerd naar mijn oude loopgroepje lag ineens het startbewijs voor de Ladiesrun in de bus. Oeps, is het echt al bijna de 13e?? Dilemma’s, dilemma’s…..Zou ik het nou wel doen? Ik kon inmiddels aardig meekomen met de trainingen. Toegegeven, met een baanlengte achterstand op de rest maar door mijn eigen tempo aan te houden kon ik wel mijn kernprogramma's afronden. De keuze was dan ook niet zo moeilijk; geen pijn is gewoon lopen! Als ik op de baan 5 km kan lopen, dan kan ik dat in Amsterdam ook.

Zonder enige ambitie verscheen ik dan ook aan de start. Zenuwachtig tot op het bot en gedreven om hem helemaal uit te lopen. En ja hoor….daar ging ze dan! Halverwege het parcours een dipje, even stukje op adem komen en vervolgens weer in het ritme komen. Dit gaat eigenlijk best lekker! Mijn eerste 22 minuten gingen goed. Stukje lopen en weer gaan. Tijdens mijn 2e 22 minuten toch nog even gelopen tussendoor om vervolgens met euforisch gevoel het Olympisch Stadion in te rennen. Binnengehaald door mijn achterban (en trainster Monique van het S2R arrangement) kwam ik met een keurige tijd van 35.41 minuten binnen. Wat was dit kicken, een superervaring!!

Met een boost aan zelfvertrouwen loop ik van de week de baan weer op. Mijn conditie is in opbouw maar ik weet nu dat ik ook op eigen tempo mijn gestelde grenzen en doelen kan bereiken!

Marije

2x22 minuten

2010-06-12T20:08:00.004+02:00

Vandaag wordt weer een spannende dag, we gaan weer een stapje verder: 2x22 minuten. In eerste instantie zouden we op de baan blijven omdat een aantal van ons groepje de fittest moest doen. Gelukkig besloot Carolina (sorry voor de mensen die de fittest deden, ik zou namelijk zelf enorm gebaald hebben als ik niet mee kon!) dat we toch buiten de baan gingen lopen. Dat vond ik ook een betere gedachte, ik had al zitten rekenen hoeveel rondjes ik vandaag over de sintelbaan zou moeten lopen en ik moet je zeggen: daar werd ik niet vrolijk van. Net als alle andere keren begon ik weer erg stroef, zware benen en voeten die bij elke beweging zeer deden (gaat dit ooit over??)... Omdat Carlonina verder niks gezegd had, had ik het idee dat ze meteen aan de 22 minuten begon omdat ze nogal lang doorliep. Maar nee, dit was alleen nog maar het inlopen, zucht!!, dit ga ik nooit redden, dacht ik toen we stopte voor de warming-up. Maar na de warming-up, die door de langs denderende treinen zo nu en dan niet te verstaan was, gingen we van start met de eerste 22 minuten. Het was toch best een behoorlijk stuk! Er moest ook opvallend vaak gestofzuigd worden, maar gelukkig hadden we een deel van groep 1C mee, die niet te beroerd waren om nog wat metertjes extra heen en weer te rennen. Na een korte rust begonnen we aan de tweede 22 minuten en ik merkte dat mijn lichaam nu goed opgewarmd was want deze keer ging lekkerder dan de eerste 22. We eindigde precies bij AV Zaanland waar we nog even de cooling down deden. Carlonia vertelde dat we vandaag, inclusief het inlopen toch wel 7,5 tot 8 km hebben gelopen. Jeetje wat een overwinning weer! Met dank aan Erwin die steeds weer voorop loopt in een perfect tempo, hij heeft ons er toch weer doorheen geloosd! Ik ben trots op mezelf en de rest van onze groep! Top!

Fit onder gemiddeld en afgehaakt

2010-06-05T17:30:00.006+02:00

Vanochtend deed ik aan de vroege fit test mee. Dit ging een tikkeltje chaotisch: eerst waren de batterijen van de bloeddrukmeter leeg tijdens
mijn meting. Gelukkig waren er een paar volle batterijen aanwezig. Dus mijn meting ging opnieuw. Toen had ik een belachelijk lage bloeddruk: 76/62..... Ik wilde bijna de dokter bellen! De dame twijfelde ook heel erg. Er werd besloten hem nog een keer te doen. Gelukkig kwam er toen een normale bloeddruk uit. Hoewel de bovendruk nu een tikkeltje aan de hoge kant was. Was ik dan zo geschrokken van de extreem lage bloeddruk??

Vervolgens ben ik begonnen aan de echte training: 6 keer 6 minuten. Na amper 2 rondjes besloot ik toch af te haken. Nee, niet om die bloeddruk hoor... maar omdat ik sinds vrijdag een vreselijke last van hooikoorst heb. "Mijn" hooikoorts seizoen begint altijd met een paar dagen flink ziek zijn (net griep). Mijn luchtwegen zijn flink geirriteerd. Daarnaast zit alles vol en dicht. Ik krijg dan amper lucht. Ik had nog de hoop dat het met het hardlopen goed zou gaan. Maar helaas. Mijn ervaring van de afgelopen jaren is dat dit met een dag of 3 weer over is. Dus dinsdag vol frisse moed van start!

Ik ben vervolgens naar de ruimte van de fittest gegaan. Daar kreeg ik na enig wachten de uitslag: niet goed, maar gelukkig wel net onder de categorie "gemiddeld". Ik had het ook al verwacht hoor. De reden: dik 20 kg overgewicht. Door flink door te lopen wordt dit vanzelf beter. Let maar op!

Jolanda

de FITtest

2010-06-05T14:42:00.005+02:00

Vanmorgen moest ik extra vroeg aanwezig zijn op de atletiekbaan omdat ik mij had opgegeven voor de fittest. Eerst werden er wat formulieren ingevuld en daarna werden gewicht, lengte en vetpercentage gemeten. Hierna werd de bloeddruk gemeten, dit hadden ze beter voor het wegen kunnen doen, want mijn bloeddruk was hierdoor aardig omhoog geschoten!! Na de metingen mochten we een hartslagmeter om onze borst bevestigen en een bijbehorend horloge om doen. Deze vond dan automatisch je hartslag, maar pas op dat je niet te dicht bij een ander stond want voor je het wist, meet je de hartslag van je buurvrouw! In een rijtje van tien mensen begonnen we aan de test: om de tien seconden starten en dan 5 rondjes wandelen in een snel tempo, of zoals Bob zei: doe alsof je de bus moet halen, nou dan ren ik meestal wat harder of zoals iemand anders zei: dan wacht ik gewoon op de volgende. Maar goed, we gingen snel van start en al snel merkten we dat het vandaag wel erg warm was en dat wandelen toch wel weer heel ander voelde in de benen dan hardlopen, na vier rondjes begonnen we aardig te puffen...maar we hebben de test volbracht en enige tijd later volgde het resultaat: ik ben gemiddeld fit.....nou zit ik meestal bij alles op het gemiddelde dus een echte verrassing was het niet. Al met al een leuke test.....en nu maar hopen dat de volgende fittest een nog beter resultaat oplevert! Na de test hebben we nog gewoon het programma gedaan: 6x6 minuten en ik moet zeggen dat die ondanks de warmte toch wel aardig goed ging. Na afloop van de training was daar nog de verkoop van Runnersworld, ik had me nog zo voorgenomen om niks te kopen, maar ik ken mijn zwakheden: ik heb een mooi hemdje en broekje gescoord! Op naar de volgende training.

Groetjes Sylvia

Donderdag 3 juni: Jagersplas

2010-06-04T14:11:00.003+02:00

Gisteravond hebben we met groep 1B 3 x 11 minuten gelopen rondom de Jagersplas. Voor mij is dit een thuiswedstrijd (5 minuten wandelen naar de parkeerplaats/verzamelplaats). Mijn man en dochtertje van 1,5 kwamen mij dan ook uitzwaaien. Hoewel het kleine wijffie de grassprieten ook erg interessant vond.

Na 2 rondjes inlopen begonnen we aan de warming up en een korte loopscholing. De loopscholing was weliswaar korter dan normaal, maar toch zwaarder. Carolina vond het een uitstekend idee om de loopscholing tegen een heuveltje op te doen. Nouja, we waren in elk geval goed warm.

Daarna begonnen we met de kern: drie keer elf minuten lopen. Carolina liep weer voorop om het tempo aan te geven. Het was een heerlijk rustig tempo. We gingen een stukje flink zigzaggen over smalle paadjes en een aantal kleine bruggetjes. Dit hield het gezelschap wel een tikkeltje op. Je moest over een smal paadje een bocht van 90 graden maken en direct na de bocht een bruggetje op. Aan de andere kant van de brug moest je dan direct weer een bocht van zo’n 90 graden maken.

Tijdens de sessies hebben we een aantal keren gestofzuigd. Het blijft grappig om te doen! Het is toch veel lekkerder om de groep op deze manier bij elkaar te houden. Degenen die achter aan lopen zijn dan ineens op kop!

Tijdens de laatste sessie werd gestofzuigd, maar er ontstond om een vage reden ook enige verwarring. Hierdoor raakten een aantal mensen ietsje voorop. Vervolgens zei Carolina “ga maar”. Een aantal mensen, waaronder ikzelf, kon het nog opbrengen om te gaan versnellen. Natuurlijk was het geen eindsprint, maar een versnelling naar je eigen tempo. Op de brug voor de kruising waar we van start gingen klonk het eindsignaal. Ik had op dat moment de neiging om dribbelend door te gaan richting huis. Maar ja, dan zou ik de cooling down missen. Dus ik ben braaf gestopt.

Toen de groep weer bij elkaar was hebben we de cooling down gedaan. Helaas kregen we op ons plekje gezelschap van een aantal lastige muggen. We moeten maar zien hoe we de bulten op de armen en benen gaan verklaren bij het thuisfront. Die zullen bijna denken dat we 1,5 uur heerlijk in het gras hebben liggen genieten van het zonnetje. Gelukkig heeft Carolina nog wat foto’s gemaakt.

Al met al was dit een heerlijke training. Ik heb er van genoten en ben wederom trots op mezelf: 3 keer 11 minuten hardlopen! Wie had dat een half jaar geleden gedacht?

Door het prettige tempo kon ik goed mee komen en lag ik aan het einde niet op apegapen. Ik kreeg spontaan een gevoel van euforie. Laat die 16 km maar komen.

Hoewel……. eerst maar eens op naar de volgende training!

groetjes
Jolanda Verkade

Groep 1B - 3 juni 2010 - 3 x 11 minuten @ Jagersplas

2010-06-04T10:17:00.002+02:00

Vandaag heeft groep 1B net als de andere groepen gelopen bij het
Jagersplas. Van het kernprogramma 3 x 11 minuten (3 minuten P) hebben
we de route vastgelegd met de GPS Tracker. De route kan hier in detail afgespeeld worden.

Groeten,
Johan en Monique

Zaterdag 29 mei: Lekker een rondje buiten de baan

2010-05-29T19:00:00.005+02:00

Vandaag gaan we dan eindelijk van de baan af voor een klein duurloopje van 2 keer 14 minuten. Het weer is gelukkig goed, alleen staat er een stevig windje. Wat wel opvalt, is dat groep 1B vandaag wel wat kleiner is dan normaal. Stipt negen uur gaan we dribbelend naar het fietstunneltje naar Westerwatering. In het tunneltje gaan we, tot hilariteit van de langsrijdende fietsers, de warming-up doen. Als we helemaal los zijn, gaan we over tot de kern: 2 keer 14 minuten met 3 minuten rust. Carolina geeft het tempo aan en ik moet zeggen dat dat een erg prettig tempo was. Vandaag maken we ook kennis met een aantal nieuwe fenomenen: stofzuigeren en het dragen van een waterbelt en dan ook nog leren hoe je die flesjes tijdens het rennen moet pakken en leeg moet drinken. Ja het klinkt allemaal heel eenvoudig maar het valt allemaal niet mee hoor, zo hingen bij iemand de flesjes verkeerd om op de rug, gelukkig dat iemand anders dat zag, anders had ze geen water meer gehad tijdens het lopen. Ook vloog er bij de eerste bocht een flesje uit de belt van iemand! Verder heb ik geen bijzonderheden met flesjes geconstateerd. Carolina gaf tijdens het rennen keurig aan wanneer we moesten drinken en dat ging helemaal goed. Ook gaf zij aan dat je door moest geven naar achteren als je een paaltje of iets dergelijks tegen kwam tijdens het hardlopen. Vervolgens werd er van alles geroepen tijdens het lopen: pas op: poep, paaltje, hond, stoep, etc. Je komt aardig wat vreemde dingen tegen tijdens zo'n rondje hardlopen. Op een gegeven moment begon iedereen aardig te zweten en werden de jasje uit getrokken en om het middel gebonden maar dat loopt natuurlijk niet echt lekker. Gelukkig was daar Henk, de vader van een van de dames uit groep 1B, die zijn dochter kwam aanmoedigen. Hij was op de fiets, met fietstassen, en wilde best onze jasje even meenemen naar AV Zaanland, nogmaals dank daarvoor! Tijdens het hardlopen raakt er weleens iemand een eindje achterop, niks om je voor te schamen vertelde Carolina: er moet iemand achteraan lopen! Op het moment dat iemand iets te ver achter raakt, komt het stofzuigeren om de hoek kijken: de voorste rij draait om, de rest volgt en met de hele groep pikken we de achtergeraakte hardloper gewoon weer op. Het is wel een fantastisch idee en het geeft een heel sociaal gevoel ook! Gelukkig hebben we niet veel hoeven stofzuigen en hield iedereen het prima vol, de hele tocht heb ik gezellig kunnen kletsen en voor ik het wist, waren de 2 x 14 minuten voorbij. Nog even dribbelen naar AV Zaanland voor een cooling down en klaar was de training weer. Wat een goed gevoel houd je toch elke keer weer over aan dat hardlopen. Ik heb genoten vandaag! Bedankt weer, Carolina en ook de rest van groep 1B.

2010-05-25T08:40:00.000+02:00

Hallo Allemaal,
Hier even een stukje over vandaag. De training was weer zoals het hoort, onze Yoda Carolina was weer terug van vakantie. Fijn!! Nee Carolina je hoefde niet te zeggen dat het heerlijk was geweest in Turkije, dat konden we zien. Je heb een lekker kleurtje.
Nu de training: het was gewoon lekker. Bij mij ging het goed gelukkig, want met mijn rug gaat het beter en kan ik tenminste weer lopen. Een paar oefeningen heb ik niet mee gedaan, uit angst dat het er weer in zou schieten.
3x8 min met 3 rust was het schema voor vandaag, maar wat gebeurde er nu de eerste 8 waren wel heel snel voorbij....oeps foutje we moesten er nog 3, Yoda moest er nog even inkomen. Het is je vergeven hoor. Daar na ging alles goed, lekker even hangen aan het hek, de nodige rek en strek oefeningen en we mochten aan de thee. Als ik het goed begrepen heb gaan we volgende week zaterdag van de baan af voor 2x14 min. Helaas kan ik niet, maar voor de rest succes!! (ik doe een eigen rondje)

groetjes Patricia

Groep 1B Training donderdag 20 mei

2010-05-21T20:48:00.004+02:00

Donderdagavond was het heerlijk weer om hard te lopen, dus ging ik lekker op de fiets naar de atletiekbaan voor de training. Langs de baan stonden al mijn groepsgenoten al te wachten op de trainer. Alle groepen begonnen aan hun twee rondjes rond de atletiekbaan en wij........stonden moederziel alleen nog langs te kant te wachten op onze train(st)er, maar helaas er was niemand om ons te trainen. Gelukkig was daar onze redder: Bert Romeijn. En wat gaf hij een leuke training.... Hij begon met een pittige warming-up (die bij een aantal dames meer op de lachspieren i.p.v. de buikspieren werkte). Omdat de warming-up vrij zwaar was, hielden wij ons hart al vast voor de rest van de training maar dat viel reuze mee. Na een korte loopscholing begonnen we aan het programma: 800,400 en 200m rust en dat 3 x. Je zag iedereen denken: hoe gaan we dat redden? Ook werd de tijd bij gehouden en er werd vanuit gegaan je alle drie de keren ongeveer binnen dezelfde tijd zou binnen komen. We moesten vooral hijgen, zolang we maar niet gingen verzuren (?!?) Bij de tweede keer 400 meter verltelde Bert dat dit ook gelijk de laatste serie was die we moesten lopen. Bedankt Bert, dat hadden we nodig! Bert had drie keer gezegd om ons een beetje mentaal te coachen!! Wat een grapjas!!! Al met al was het een heerlijke training, dank je wel Bert voor de leuke training!!! Sylvia

Groep 1C

2010-05-18T16:17:00.008+02:00

Het Dam tot Dam arrangement is alweer een paar weken bezig en de verhalen en foto’s verschijnen weer op de blog. Vanuit groep 1C blijft het nog een beetje stil, maar vanaf vandaag gaat daar hopelijk verandering in komen. Vanavond zal ik een begin maken om het smoelenboek voor dit seizoen te vullen en bij deze nodig ik mede 1C’ers uit om ook tekst en foto’s aan te leveren. Schrijf eens een stukje over jezelf, over de training, over grappige gebeurtenissen tijdens de traing, over een loop-activiteit die je buiten het arrangement hebt gedaan.

Vorig jaar heb ik mijn eerste Dam tot Damloop gelopen. Op een warme zondagmiddag in september 2009 heb ik eindelijk gedaan waarvan ik vond dat ik dat als geboren en getogen Zaanse eens gedaan moest hebben. Toen ik in maart begon met lopen bij AVZ (eerst Start-to-Run), was het doel om de DtD een keer uit te lopen. In de loop van de tijd kwamen daar wat kleine doelen bij. Sneller dan familielid X, sneller dan kennis Y, binnen de 1:45 lopen. Omdat dat me motiveerde, maar ook omdat het binnen de mogelijkheden lag. Helaas, het liep iets anders. Een dijkje in Amsterdam noord leverde me “papbenen” op en van de vier doelen heb ik helaas de laatste niet gehaald: 1:50:06. Zo jammer.. Maar goed, goede motivatie om het in 2010 nog eens te proberen.

Tot eind 2009 heb ik wel geprobeerd om door te blijven lopen, maar door studie en koud/nat winterweer heb ik uiteindelijk besloten om een winterstop in te lassen en om in april de draad weer op te pakken (lees opnieuw beginnen). In de wintermaanden nog wel gezaalvoetbald en gezwommen, maar de conditie is er niet beter op geworden, dus gewoon weer in de vertrouwde 1C groep de draad weer opgepakt. In deze groep weer een paar oude bekenden en een hoop nieuwe gezichten, maar ik ben ervan overtuigd dat net weer net zo leuk gaat worden als vorig jaar. Samen trainen, misschien wel afzien en pijn lijden, vind ik toch het allerleukste!

Wat je kwijt wilt op deze blog, mail dat naar: wposchb apestaartje gmail punt com

Circuittraining van Githa

2010-05-17T07:51:00.004+02:00

Ik zal mij eerst even voorstellen: mijn naam is Sylvia, ik ben 39 jaar en ben 20 maart begonnen met Start to Run. Mede door de enthousiaste trainers en de gezellige groep besloot ik mij op te geven voor het Dam tot Dam arrangement. Zaterdag 24 april zijn we van start gegaan en inmiddels zijn we alweer ruim 3 weken bezig. Ik ben ingedeeld in groep 1B, een ontzettend gezellige groep mensen. Normaal gesproken geeft Carolina de training maar aangezien zij nu van een lekkere vakantie aan het genieten is, geeft Githa tijdelijk de training. Githa is nog net wat fanatieker dan Carolina!! Met al haar enthousiasme geeft zij een zeer pittige training. Afgelopen zaterdag dacht zij dat het wel leuk zou zijn om een circuitje voor ons uit te zetten, “dat is weer eens wat anders dan de loopscholing”, zei zij met een klein glimlachje………ik kan je vertellen dat het inderdaad weer eens wat anders was…pff…ik voel nu weer spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had! En daarna moesten we ook nog ons programma afwerken: 4x5 minuten en ach we kunnen best 2 in plaats van 3 minuten rust houden tussen de 5 minuten rennen., anders koel je toch maar af! Gelukkig hebben we het allemaal weer gered en was het een heerlijke trainingsochtend met als afsluiting het heerlijke gratis kopje thee…op naar de 16,1 km.

Foto's

Bericht van loopgroep 1A

2010-05-16T14:29:00.003+02:00

Hallo allemaal,

Na een hele lange tijd van blessures, benauwdheid en balen, ga ik toch weer de draad oppakken om gezellig met de groep van AV Zaanland me voor te bereiden op de (voor mij 4e) Dam tot Dam loop in september. Ik heb van de winter geprobeerd zelf een beetje het lopen bij te houden maar helaas dat valt toch niet mee. De gezelligheid van de groep is toch beter voor mij. Ik hoop dat we met zijn allen van groep 1a er een gezellige tijd van maken en mocht iemand een stukje op deze blog willen schrijven, dan gaat dat als volgt: mail je stukje naar mij en dan zal ik zorgen dat dit zo snel mogelijk geplaatst wordt. Ik zal voor iedereen mijn emailadres op een kaartje zetten, en dat uitdelen als ik weer op de baan ben.

Ik wens iedereen een prettige en sportieve periode en tot ziens op de baan!!!!!

Conny

Even voorstellen………..Groep 1b

2010-05-10T07:26:00.005+02:00

De eerste 2 weken van de Dam tot Dam training zijn inmiddels volbracht. Met een grootte groep van rond de 50 personen zijn we vol goede moed gestart met als doel samen de 16,1 km van Dam tot Dam te volbrengen.
We hebben een leuke gevarieerde en goed gemotiveerde groep mannen en vrouwen. Iedereen heeft zo’n beetje zijn of haar plekje gevonden en ik ben ervan overtuigd dat we met z’n allen de eindstreep (zonder blessures !!) gaan halen. Uiteraard vergt dit de nodige bloed, zweet en tranen en natuurlijk een stuk discipline, maar όόk heel veel plezier met steeds weer een persoonlijke mijlpaal te behalen.

Om elkaar te leren kennen en te weten te komen wie die mensen in groep 1b nou eigenlijk zijn heb ik zaterdag tijdens en na de training wat foto’s genomen voor o.a. het smoelenboek van 1b. Door de zware beproeving zien de meeste er enigszins bezweten uit……..of komt dit toch door de regen?
Mede door de vakantie ontbreken er nog vele gezichten, maar die zullen snel worden aangevuld.
Bas Sommeijer, onze "website-expert", zet in eerste instantie een nummer onder je foto. Indien je jezelf herkent kun je Bas een mailtje sturen (bas apestaart baseneelco punt nl) met je naam en het nummer van je foto. Bas wijzigt dan het nummer in je naam.
Hopelijk zullen op deze manier alle foto’s snel voorzien zijn van namen en kan ik en je groepsgenoten de namen uit ’t hoofd leren…….

Het zou leuk zijn als we allemaal een steentje bijdragen aan "onze" website met leuke verhalen en ervaringen over de trainingen en loopjes. De ervaring leert dat dit door vele wordt bekeken en gelezen. Ik zal dan ook regelmatig mijn fototoestel meenemen en de website voorzien van leuke kiekjes.

Ik hoop dat we héél véél plezier met elkaar zullen beleven de komende tijd en dat ons doel om de DtD glorieus en met opgeheven hoofd uit te lopen gehaald zal worden en we met trots de behaalde medaille zullen dragen !!

Met een sportieve groet,
Carolina ("Yoda")

Foto's baantraining zaterdag 8 mei

D2D arrangement is begonnen

2010-04-25T13:28:00.002+02:00

Het was een mooie dag om te beginnen met hardlopen. De eerste training zit erop.
Wil je stukjes schrijven over het lopen, hoe goed het gaat, of juist helemaal niet, laat het weten en dan plaatsen we je stukje op de site.

De eerste foto's kunnen hier gevonden worden.

groetjes
bas

to End the Start to Run @Jagersplas

2010-04-19T07:44:00.001+02:00

Hoe mooi kun je het plannen, als trainers van de grote groep Start-to-Runners, om op een dag als deze de cyclus van de Start to Run af te sluiten. Blauwe lucht, geen wolkje, geen as, geen vliegtuigje aan de lucht. Weinig wind, en verder alleen maar een heerlijk lentezonnetje.

Volgens mij was dit weertje geregeld om aan de cursisten van Start to Run aan te geven, dat het nu allemaal pas gaat beginnen: hardlopen kunnen jullie nu, maar nu begint het genieten: lopen in een mooie omgeving met een fantastisch weertje.

Vandaag waren de loopgroepen 1 - 3 allemaal samen in het Jagersveld om deze mooie dag mee te kunnen maken. Om 9 uur verzamelden zich 150 lopers bij de Kuil. Het eerste gedeelte van de training was ingeruimd voor een rustige warming up, en we zouden allemaal toewerken naar de climax, die we samen met de Start-to-Runners zouden meemaken.

We begonnen met een uitdagende stretching door Githa, die even een gestrekt been boven het hoofd liet zien. Vervolgens een rondje van ongeveer 4 kilometer waar we veel variatie deden in snelheid, de Fartlek. Na een opwarmende 2 kilometer, stukje 2 minuten rustig tempo, sprintje halve minuut, weer 2 minuten rustig, en weer een sprintje. Verderop slalommend op redelijk hoog tempo tussen de bomen door. Terwijl Afke en Githa zich bekommerden om het slangenwerk door het klimrek, gingen wij weer verder naar het startpunt.

Daar stonden de Start-to-Runners klaar voor "De Test". Rondje Jagersplas, van 3 kilometer, om deze hardlopend te volbrengen, inclusief een echte klok om de tijd te meten. De loopgroepen gingen eerst van start om zo de mogelijkheid te bieden de hele groep Start-to-Runners juichend en applaudisserend te ontvangen aan de finish. Zie hier filmpje een en twee, die ik daarvan maakte (soory ik heb niet iedereen gefilmd). De sfeer was ontzettend goed, en alle beginnende lopers hebben een mooie prestatie neergezet. Velen van hen gaan nu verder in het Dam-tot-Dam arrangement, en zullen we de komende weken op de baan weer zien.

Groetjes

Harry

Start to Run 6

2010-04-18T09:57:00.000+02:00

Nou ik heb mijn eigen advies nodig gehad. DOORZETTEN, VOLHOUDEN. Het genieten heb ik laten varen. Het was doorbijten, want ik had pech. Ik ben afgelopen maandag door mijn rug gegaan, en helaas waren de klachten niet over. Dus het inlopen, de loop scholing rustig aan gedaan, ik wilde de 3 km lopen. Ik heb het gedaan en niet eens slecht. Mijn tijd was 10 of 20 seconden langzamer dan vorig jaar. Ben dus best weer trots op mezelf! En ik heb mijn plekje in de groep weer gevonden, achteraan. Want ik ren, maar het gaat niet hard. Mijn motto van vorig jaar was altijd volhouden is belangrijker dan snel zijn. Dus met die instelling ga ik weer door naar de Dam to Dam. Ik ben trots op iedereen die er vandaag bij was: WE HEBBEN HET GEDAAN!!

Groetjes
Patricia

Foto's van Gerard

2010-04-17T18:23:00.008+02:00

Vanmorgen bij het verzamelpunt van de laatste Start to run training, zag ik Gerard Herinx in zijn gewone kleding aan komen lopen. Oh oh, dacht ik. Vorige week was hij namelijk al naar mij toe gekomen met kuitklachten. Omdat zijn klachten toch aan bleven, is hij maar even naar de dokter gegaan afgelopen week. Die vertelde hem dat zijn achillespees in de lengte was gescheurd! Dat wordt 6 weken rust.

Gerard is wel zo aardig geweest om de laatste S-T-R training, inclusief de 3 km loop, met zijn fototoestel voor ons vast te leggen. Bedankt Gerard en veel sterkte met je herstel!

Foto's Gerard

"Dit ga je niet leuk vinden...."

2010-04-16T20:25:00.003+02:00

Bovenstaande zei manueel/fysiotherapeut Bert wel 3 maal tegen me vandaag. Na een winterlange loopstop laat ik me nu toch maar behandelen aan mijn pijnlijke schenen. Degenen die, net als ik, vorig jaar ook bij start-to-run en het dam-tot-dam arrangement liepen, kennen me wellicht. Voor de andere hier kan je mijn voorstelblog van vorig jaar lezen. Ook toen had ik al te kampen met blessures, last van mijn hamstring had ik toen. Die ben ik gelukkig te boven gekomen en heb daardoor de dam tot dam kunnen lopen. De weken daarna begon ik echter langzaam last te krijgen van mijn schenen. En na een zalig gelopen Zevenheuvelenloop kon ik door de pijn niet eens meer wandelen. Ik heb de hele winter daarom rust gehouden, en dacht met de start-to-run weer langzaam te beginnen.

Ondank de winterrust kreeg ik toch weer snel last van mijn schenen en ben dus, mede op aanraden van Claudia, naar Bert gegaan. En vandaag legde hij al heel snel letterlijk de vinger op de zere plek: "Doet het hier pijn?". Nou en of dat pijn deed! Vervolgens herhaalde hij 3 maal de titel van dit artikel: ¨Dit ga je niet leuk vinden¨. En ook daar had hij gelijk in, massage is een veel te vriendelijk woord voor de behandeling die ik vervolgens kreeg. Ik heb het nog nooit zo warm gekregen zonder me zelf fysiek in te spannen. De komende dagen mag ik niet hardlopen, en geloof me, mijn kuiten voelen ook niet alsof ik dat zou willen. Maandag mag ik weer naar Bert, jippie! Maar, als me dit van de blessure af helpt dan heb ik dat er zeker voor over.

Jullie begrijpen het, morgen ben ik er niet bij in de Jagersplas voor de afsluitende loop van het start-to-run gebeuren. Vanaf hier wens ik jullie heel veel plezier, het wordt prachtig weer, dus geniet er van! Hopelijk tot snel!

Eelco

Start to run 5

2010-04-12T07:43:00.001+02:00

Jee bijna klaar met de start to run. Wat zijn de weken weer omgevlogen. Afgelopen zaterdag weer lekker getraind. Alles goed vol gehouden, en veel aan de sociale contacten gewerkt. Want zo vertelde Cees dat is een belangrijk onderdeel van AVZaanland. Ik weet dat ik de 3 km van volgende week ga redden, het voelt goed. Iedereen die twijfelt: kom wel, want het is een leuke ervaring. Het gaat om het doorzetten, volhouden en genieten. Tot volgende week bij de jagersplas.

En dat was alweer Start to run 5

2010-04-11T20:07:00.018+02:00

Terwijl het nog wat fris aanvoelde buiten, startten we ook deze 5de Start-to-run training met 2 rondjes buitenom inlopen. Het was alweer de laatste training op de baan.

Langzaam kwam het zonnetje door en na de warming-up kwamen de loopscholingsoefeningen weer aan bod. Ondanks dat deze oefeningen vaak wat gelach met zich meebrengen doordat ze toch wel wat van je motoriek vragen, wordt volgens mij dit onderdeel van de training door velen toch wel prettig gevonden om wat bij te kletsen. En zo hoor het ook. Plezier in het hardlopen en sociaal contact staat voorop!

Terwijl ik tijdens het kernprogramma iedereen probeer aan te moedigen met “Goed bezig, ziet er goed uit en zie je wel dat het helemaal niet moeilijk is?” kan ik me goed voorstellen dat sommige onder jullie denken: WAT?! NIET MOEILIJK?!?! Pijn in mijn lende, kortademig, benen die branden en hartslag boven de 200! Maar het overkomt iedereen. Je hebt slechte dagen, slechte trainingen; soms bak je er helemaal niets van en voel je je er ellendig over. Je hebt zin om je schoenen in een vuilnisbak te gooien, er benzine over te gooien en er een vuurtje bij te houden.

Misschien had je gisteren zo'n dag dat je je schoenen wilde verbranden. Dat is niet erg, zoals ik al zei dat heeft iedereen wel eens. Vergeet die slechte dag, die is verleden tijd. Met het volgen van de trainingen, het doen van jullie huiswerk en het doorzettingsvermogen dat ik de afgelopen weken bij jullie heb gezien, kunnen jullie volgende week die 3 km aan. Geloof mij maar!

Nog even wat informatie over Start to run 6
Zoals zaterdag al tijdens de training door Cees is aangegeven, verzamelen we volgende week om 9.00 uur voor de deur van sportschool Zaansport, aan het Kuilpad 1 in Zaandam. Deze sportschool ligt aan het begin van de Jagersplas in de wijk ’t Kalf. Klik hier voor een plattegrond.

En dan nog even dit………
Na de eerste training op 13 maart, hebben we in de kantine een paar zwarte Nike sportschoenen gevonden. Wellicht dat iemand al na de eerste keer zijn schoenen wilde verbranden. Maar ben je je zwarte Nike sportschoenen vergeten mee te nemen, meld dit dan bij één van de trainers.

Dan wil ik jullie namens de trainers veel succes en plezier wensen met jullie trainingsschema deze week. Het wordt volgens de weerberichten lekker loopweer; geniet ervan. En dan zien wij jullie allemaal zaterdag bij de Jagersplas!

Monique Suzenaar

Foto's 5de Start to run training >>>

Even voorstellen Patricia Muusse

2010-04-04T20:16:00.001+02:00

Hallo Allemaal,
Nu met foto. IK zal me even voorstellen: Ik ben Patricia, ik heb twee keer eerder iets op de weblog geschreven,maar wilde een "actie" foto erbij hebben en die is vandaag gemaakt.
Aangestoken door mijn zus heb ik vorig jaar al een keer de start to run gedaan en ook de Dam tot Dam loop gelopen. Maar door sneeuw en ijs was er een stop ingeslopen. Nu weer met frisse moed begonnen, en ook mijn vriendin zo gek gekregen dat ze met me mee gaat.
Ik moet zeggen het gaat me allemaal iets makkelijker af dan vorig jaar. Toch vind ik het ook nog wel zwaar. Maar ik geniet er wel meer van. En kijk uit naar de trainingen, ook ga ik weer voor de Dam loop. Ik ben heel benieuwd hoe ik over 2 weken de 3 km test loop. Misschien iets sneller dan de eerste keer. Ik ga ervoor!
Tot volgende week, Patricia

Start to run 4

2010-04-03T15:01:00.016+02:00

De 4de Start tot run training zit er op. En het gaat harstikke goed met jullie; super hoor! Hier en daar nog wel wat beginners-pijntjes, maar dat mag de pret niet drukken. De weken vliegen werkelijk voorbij. Voor je het weet hebben jullie de 3 km in de Jagersplas gelopen!

Terwijl jullie jullie rondjes aan het lopen waren, heb ik tijd gehad om wat foto's te maken:

Meer Foto's.

De weergoden waren met ons!
Nu ik dit bericht zit te schrijven, komt het werkelijk met bakken uit de hemel. We hebben vanmorgen mazzel gehad. De trainingen gaan altijd door, maar met een beetje mooi weer is het toch een stuk lekkerder trainen.

Trainen voor de Dam-tot-Dam loop doe je bij AVZaanland
Helaas waren er vandaag niet genoeg inschrijfformulieren voor het Dam-tot-Dam arrangement, waarmee AVZaanland op 24 april start. Ik zal er voor zorgen dat volgende week zaterdag er weer voldoende formulieren liggen. Je kunt ook d.m.v. de onderstaande link het formulier downloaden, printen, invullen en zaterdag aan één van de trainers geven.
Inschrijfformulier Dam-tot-Dam arrangement

Meer informatie over het Dam-tot-Dam arrangement vind je hier.

Succes met jullie huiswerk en tot volgende week!

Stukkie tussendoor

2010-03-30T13:54:00.006+02:00

Hallo allemaal, even een stukje van mij over de stand van zaken.

We gaan al weer naar zaterdag nummer vier en ik kan niet anders dan zeer tevreden zijn. De opkomst is goed, er wordt soms gepuft en gekreund. Maar met heel veel enthousiasme weer het programma afgewerkt afgelopen zaterdag. Er wordt flinke progressie gemaakt. Kostte twee rondjes op de eerste zaterdag misschien nog moeite, nu is er al een totaal afstand van minimaal een kilometer of drie afgelegd. Twee inlooprondes is al 1200 meter. Minstens vier ronden over het kernprogramma (is heel zuinig gerekend) maak het totaal al 2800. Tel daarbij op de meters die je tussendoor maakt en tijdens de loopscholing met ook nog de nodige andere bewegingen.

Zwetende lijven, rode wangetjes en jasjes die uitgaan zijn altijd mooie meetmomenten, evenals de lachende gezichten overigens. Kortom we zijn echt op de goede weg. De trainersgroep geniet nog steeds met volle teugen van jullie en heeft volle vertrouwen in de eindafstand over een paar weken.

Cees Sjouwerman

Even voorstellen Petra Fisher

2010-03-28T09:35:00.004+02:00

Vandaag de derde training van Start to Run gedaan. Bijna zeven jaar geleden ging ik voor het eerst joggen. Van lantaarnpaal 1 tot lantaarnpaal 2 en dan tien minuten hijgend en puffend verder. Zo begon ik. Geen lucht, steken, zware benen... ik hield vol. Drie keer in de week 's ochtends een rondje van 5km lopen met kleine stukjes joggen. Samen met een vriendin en twee kinderwagens met babies. In de tropen (dus een graadje of 30 als we voor 7 uur 's ochtends gingen). Het volhouden gaf resultaat en op een gegeven moment jogde ik tussen de 5km en 7km non-stop.

Bijna drie jaar geleden verhuisde ik naar Nederland. Zo wat viel dat tegen met lopen. Die koude lucht in mijn longen, ik dacht dat ik dood ging. Verder werd kindje iets te groot voor in de wandelwagen en was het ook te koud om haar een uur stil te laten zitten. Werk, huis, kind... sporten bleef erbij. In plaats daarvan snacken...

Twee jaar en ruim 15kg later merkte ik dat ik buiten adem raakte van traplopen. Dat werd me te gek. Begin dit jaar ben ik op mijn eten gaan letten en kreeg er op die manier 6kg af. Daarna begon Start to Run en was ik inmiddels ook sinds een paar weken zelf weer aan het lopen geslagen met een andere moeder. Inmiddels 9kg eraf!

Start to Run vind ik leuk vanwege de loopscholing. De training zelf vind ik zwaar. Het wandelen is voor mij te lang en dan kom ik niet meer op gang. Vandaag dan ook deel gesnelwandeld in plaats van meegedaan.

Het oefenen op de andere dagen gaat goed. In plaats van 5 min lopen 5 min joggen doen we nu 3 min lopen en 5 min joggen. Wat een verschil. Met 5 minuten rustig aan maakte ik de vierde keer joggen niet meer vol. Met slechts 3 min lopen hebben we 8 setjes gedaan.

Ik had me trouwens opgegeven voor Start to Run in Landsmeer, want ik woon in Amsterdam Noord. Helaas ging Landsmeer niet door, dus nu is het elke zaterdag eerst nog drie kwartier heen fietsen en drie kwartier terug. Eigenlijk best lekker dat beetje extra beweging.

Volgende week kan ik helaas niet. Zien hoe ik de laatste twee keer ga met de training... en dan... nog vijf maanden trainen Dam tot Dam here we come!

Groet
Petra

Start to Run 3

2010-03-27T11:25:00.004+01:00

Even een berichtje over de training van vandaag. Cees had de pionnen van de loopscholing verder uit elkaar gezet. Dus meer meters gemaakt. Lekker, maar ook zeker heel zwaar. Ook nog de uitvalspas oefening erbij, mij kon je wegdragen. ZWAAR! Maar toch de kern van de training 2-3-2-3-2-3 met 1 min rust was sneller voorbij dan ik dacht. Toen even met zijn allen op de foto en nog lekker rekken en strekken. De thee en de presentie lijst waren even zoek. Dus dat doen we volgende week weer.

groetjes Patricia

Groep van Claudia en Monique

Groep van Marijke en Cees

Foto's

Filmpjes

Even voorstellen trainster Sigrid

2010-03-25T17:38:00.005+01:00

Trainster Sigrid van Coillie, 41 jaar.

Eigenlijk loop ik al best lang, af en aan. Ik vind het heerlijk om buiten te lopen en af en toe een beetje te vechten met de elementen. Maar op een gegeven moment vond ik het een beetje saai worden zo in mijn eentje.... Mijn tochten werden steeds langer en conditioneel was dat geen probleem maar mentaal gaf ik sneller op. Al vaker was ik bij westrijdlopen mensen tegengekomen die bij AV Zaanland trainden en daar met veel enthousiasme over spraken. Aangezien ik op een steenworp afstand woon was het heel makkelijk om het eens te proberen. Inmiddels ben ik helemaal thuis op de club. De sfeer is geweldig en vooral van de tochten buiten; Castricum, Wijk aan Zee of Spaarnwoude geniet ik enorm. Dat is iets wat ik in mijn eentje niet zo snel deed. Ook gezamenlijk naar een wedstrijd of ander doel toe werken is veel leuker en werkt motiverend.

Bewegen zit in mijn bloed. Ik ben geen zitter... Na de dansacademie in Amsterdam heb ik zo'n jaar of tien gezongen en gedanst in grote musicalproducties. Van les Miserables tot West Side Story. Toen mijn oudste zoon geboren werd ben ik gaan lesgeven als musicaldocente op de dansacademie Lucia Marthas in Amsterdam. Dat doe ik nu nog steeds met veel plezier. Het is leuk om nu op mijn beurt anderen te motiveren, te begeleiden en het beste in hen naar boven te halen. De kers op de taart is natuurlijk wanneer je dan je eigen leerlingen ziet schitteren op het toneel. Daarom was voor mij de stap om de cursus tot trainer te volgen niet zo heel gek. Andere 'sport' maar redelijk dezelfde ingredienten. Ook hier vind ik het leuk om mensen te motiveren, ze te helpen hun grenzen te verleggen en samen die passie voor het lopen te delen. Met als resultaat straks voor iedere doorzetter een betere conditie en een gezonder lichaam (en dat goddelijk lijf natuurlijk)!

Laat zien wie je bent!

2010-03-24T19:38:00.019+01:00

Doe mee aan het vullen van het Smoelenboek.

Stuur je foto (een zo leuk en duidelijk mogelijke) + naam naar:

m.suzenaar apestaartje gmail punt com

Even voorstellen trainster Claudia

2010-03-22T20:16:00.001+01:00

Trainster Claudia Denneboom, 40 jaar.

Wat is begonnen met een weddenschap is uitgegroeid tot een ware hobby. 2 jaar geleden heb ik voor het eerst de Dam tot Dam gelopen... Ooit heb ik namelijk gekscherend gezegd dat ik voor mijn 40ste deze loop toch echt een keer zou doen. Dat betekende dat ik er in 2008 aan moest geloven (ik ben in augustus jarig.....). Voor de Dam tot Damloop van 2008 heb ik zelf getraind en maart vorig jaar ben ik bij AV Zaanland gaan lopen. Aangestoken door het "loopvirus". Ik vind het heerlijk om buiten te sporten, na jarenlang binnen te hebben gesport.

Zelf train ik nu bij AVZaanland en assisteer ik bij het geven van trainingen aan loopgroep 2a. Het lopen bij een vereniging heeft voor mij een aantal belangrijke voordelen. Het is gezellig, je leert je techniek te verbeteren en in de wintermaanden vind ik het prettig en veilig om met een groep te kunnen trainen.

In het verleden heb ik jaren lang les gegeven op verschillende sportscholen in o.a. aerobics en bodyshape. Ik vind het leuk om anderen te motiveren en te laten zien dat met inzet, doorzettingsvermogen, een gezonde dosis humor, gezelligheid en een stukje begeleiding je zoveel meer kunt bereiken dan je in eerste instantie denkt.......

Even voorstellen trainer Cees

2010-03-22T20:14:00.000+01:00

Trainer Cees Sjouwerman, 49 jaar.

Op mijn 22e ben ik begonnen met hardlopen. Deed dit vroeger ter ondersteuning van andere sporten. Tegenwoordig alleen nog als loper en trainer. De laatste 7 jaar ben ik actief als trainer en sinds kort als trainers-coördinator wegatletiek en praktijkcoach voor trainers in opleiding.

Lopen in verenigingsverband is buiten het sportieve ook een hele sociale sport en dat sociale is iets wat we bij Zaanland hoog in het vaandel hebben. Dus niet alleen presteren maar ook genieten van de mensen om je heen.

Ik beleef ongelofelijk veel plezier aan het geven van training en vind het een genoegen deel uit te maken van een hele leuke ploeg enthousiaste trainers.
Ik ben buiten Start-to-Run samen met Afke Veenman de vaste trainer van loopgroep 2a op de dinsdag, donderdag en zaterdag en ga in april weer voor een nieuw Dam tot dam arrangement.

Even voorstellen trainster Monique

2010-03-21T19:28:00.032+01:00

Trainster Monique Suzenaar, 40 jaar.

3 jaar geleden heb ik als Start-to-Runner kennis gemaakt met de loopsport. Ik raakte daardoor zo enthousiast dat ik na Start-to-run meteen door ben gegaan met het Dam-tot-Dam arrangement van AVZaanland. En ja hoor, in september van datzelfde jaar heb ik hem gelopen: de 16,1 km van Amsterdam naar Zaandam!

Het aantal leden van AVZaanland blijft nog steeds groeien, waardoor de vereniging op zoek was naar nieuwe trainers. Ik heb er niet lang over na hoeven denken toen mij vorig jaar werd gevraagd om een cursus looptrainer te gaan volgen. Ik train zelf 3x in de week bij AVZaanland en assisteer bij het geven van training aan loopgroep 2b.

Ik put ontzettend veel voldoening uit het geven van training aan lopers, zowel aan beginners als aan gevorderden. Wat daarbij ook een grote rol speelt is de sfeer binnen AVZaanland. We streven als groep een sportief doel na, maar plezier in hardlopen en sociaal contact staat voorop!

Een ervaren Start-to-runster aan het woord

2010-03-21T19:26:00.004+01:00

Patricia

Zo de tweede training zit er op. En ik moet zeggen ik geniet er (weer) van. Het weer omdat ik vorig jaar ook heb mee gedaan. Na 2 rondjes over het gras inlopen, wat ik eigenlijk het zwaarste van alles vind. Lekker wat oefeningen gedaan. De loopscholing is vaak lachen vooral als de combinaties komen, links 2x dit en rechts 1x dat. Ha, we zien er "goed"uit. Daarna de kern 6x2 min met 1min rust. Ik heb het allemaal vol gehouden. En heb je dat deze keer niet gered geloof me: je kan het!! Als je vol blijft houden zal je zien dat het steeds een beetje makkelijker gaat. Tot volgende week en denk aan het huiswerk.

Start to Run 2

2010-03-20T16:15:00.018+01:00

2de Start-to-run training

Ondanks dat het buiten een beetje miezerig weer was, hadden velen van jullie hun weg naar AV Zaanland toch weer gevonden: op naar de 2de Start-to-run training. De teller van het aantal Start-to-runners staat nu op 115 enthousiaste mannen en vrouwen.

Frank van Runners World in Zaandam was aanwezig om ons eerst wat te vertellen over loopschoenen en -kleding. Vervolgens kon de totale groep zich wat warmlopen op het gras, waarna iedereen met zijn eigen groep het programma van warming-up, loopscholing en kernprogramma kon afwerken. Uiteindelijk werd de training afgesloten met een gezamelijke cooling-down.

Klik op de volgende link voor meer foto's van de 2de Start-to-Run training foto's

Namens Cees, Sigrid, Claudia en Marijke kan ik in ieder geval zeggen dat wij er veel plezier aan beleven om 6 zaterdagen samen met jullie lekker in beweging te zijn.

Tot volgende week!